پایگاه خبری سرمایه فردا

رصدهای محیط زیست خراسان شمالی نشان می‌دهد هلیا و پنج توله یوز در میاندشت سالم هستند و اقدامات حفاظتی ادامه دارد.

حمله به مخازن نفت تهران حجم گسترده‌ای از دوده و گازهای آلاینده وارد جو کرد و آسمان پایتخت را با پدیده باران سیاه و آلودگی شدید روبه‌رو ساخت.

فروش ماهی‌های زبرا در بطری‌های ۲۰۰ میلی‌لیتری باعث می‌شود حجم آب برای بیش از یک روز کافی نباشد و شرایط زیستی به سرعت مختل شود.

در بین چهار استان جنوبی کشور، گزارشی از تخم ریزی لاکپشت‌ها در استان خوزستان وجود ندارد. در سیستان و بلوچستان لاکپشت منقار عقابی تخم‌ریزی می‌کند و بوشهر و هرمزگان هم میزبان این خزندگان هستند.

این متخصص تنوع زیستی اثر دیگر نوسانات دمایی را بر رویش گیاهان اعلام می‌کند. با این تغییرات تولید غذا برای جانوران با مشکل مواجه می‌شود و چنین تغییراتی سبب خواهد شد که موجود زنده غذای مناسب و با کیفیت دریافت نکند اما این فقط یک سوی ماجرای گرم شدن زمستان است زیرا این تغییرات، الگوی مهاجرت‌های فصلی و دائمی حیات وحش در مناطق مختلف را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد.

چرخه نابودی در محیط‌زیست از آنجا آغاز شد که دولت در دخل‌وخرج خودش ماند و عملا اعتبارات محیط زیست به حداقل ممکن رسید و حالا تبعات آن نمایان شده‌است.

گرد و غبار مرز نمی‌شناسد، اما سیاست‌ها همچنان در مرزها گیر کرده‌اند؛ پرسش اینجاست که آیا همایش نایروبی می‌تواند آنچه تهران نتوانست، به نتیجه برساند.

همایش روز جهانی خاک در تهران با ارائه آمارهای تکان‌دهنده نشان داد که فرسایش و نابودی خاک، نه‌تنها امنیت غذایی بلکه زیست پایدار بشر را در معرض خطر جدی قرار داده است. کارشناسان بین‌المللی هشدار دادند که تا سال ۲۰۵۰، ۹۰ درصد جمعیت جهان با تبعات از دست رفتن خاک مواجه خواهند شد و ایران نیز با بحران‌هایی چون آتش‌سوزی جنگل‌های هیرکانی، فرونشست زمین و طوفان‌های گرد و غبار، بیش از پیش در معرض تهدید قرار دارد.

در شرایطی که سازمان حفاظت محیط زیست برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود، از درمان حیات‌وحش تا حمایت حقوقی از محیط‌بانان، با کمبود بودجه دست‌وپنجه نرم می‌کند، رئیس این سازمان با هیئت همراه راهی سفرهای پرهزینه بین‌المللی می‌شود—سفرهایی که نه برنامه‌ای برای تغییر اقلیم دارند، نه دستاوردی برای کشور، و نه حتی شأن دیپلماتیک در اجرا. این تناقض، نماد بحران مدیریتی در نهادی است که باید حافظ زیست‌بوم ایران باشد، نه مسافر دائمی اجلاس‌های بی‌اثر.