پایگاه خبری سرمایه فردا

تلگراف در تحلیلی تازه می‌نویسد ایران راهبردی طراحی کرده که می‌تواند آمریکا را نه با یک نبرد بزرگ، بلکه با جنگی طولانی، پرهزینه و چندلایه به عقب‌نشینی وادار کند. تهران با اتکا به موشک‌ها، پهپادها، حملات محدود اما مداوم و فشار بر مسیرهای انرژی، جنگ را از یک جبهه مشخص خارج کرده و آن را به یک نبرد فرسایشی تبدیل کرده است؛ نبردی که هزینه‌های سیاسی و اقتصادی آن برای واشنگتن می‌تواند بسیار سنگین‌تر از میدان نبرد باشد.

دولت‌های عربیِ میزبان پایگاه‌های دائمی ایالات متحده، خواه داوطلبانه و خواه تحت فشار، عملاً از معیار چهارم مونته‌ویدئو عدول کرده‌اند. بنابراین، از تعریف حقوقی دولتِ کاملاً دارای حاکمیت فاصله گرفته و نمی‌توانند به‌طور کامل به اصول برابری حاکمیتی (ماده ۲(۱) منشور ملل متحد) یا عدم مداخله (ماده ۲(۷)) در برابر همان قدرتی استناد کنند که پایگاه‌ها و زیرساخت‌های اطلاعاتی آن را در خاک خود پذیرفته‌اند.

نیروهای ویژه و یگان‌های چریکی ایران، متشکل از تیپ ۶۵ هوابرد ارتش ایران موسوم به «نوهد» و تیپ ویژه صابرین نیروی زمینی سپاه، برنامه‌ریزی گسترده‌ای را برای ضربه سخت، سریع و دردآور علیه آمریکایی‌ها تدارک دیده‌اند. به نظر می‌رسد نظامیان ایرانی یکی از مؤثرترین کنش‌ها را اقداماتی نظیر ربایش مقامات، نظامیان و تجار آمریکایی در روزهای آتی می‌دانند.

ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد فورد، بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین ناو هواپیمابر جهان، در میانه جنگ با ایران با بحرانی غیرمنتظره روبرو شد. آتش‌سوزی گسترده در بخش لباسشویی ناو که بیش از ۳۰ ساعت طول کشید، بین ۲۰۰ تا ۶۰۰ ملوان را تحت تأثیر قرار داد و ناو را مجبور به عقب‌نشینی از خط مقدم کرد. تصاویر ماهواره‌ای چینی نشان می‌دهد ناو که از ژوئن ۲۰۲۵ مستقر بوده و اکنون در روز ۲۶۶+ استقرار قرار دارد، در دریای سرخ به سمت پایگاه سودا بی در کرت یونان در حرکت است. تعمیرات پیش‌بینی شده بیش از یک هفته طول می‌کشد و این خلأ موقتی، توازن قدرت در منطقه را تحت تأثیر قرار خواهد داد. این رویداد نشان می‌دهد که حتی بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی نیز در برابر فشارهای طولانی‌مدت جنگ و خستگی خدمه، آسیب‌پذیرند.

سه هفته از جنگ می‌گذرد و تهران، پایتخت ۱۵ میلیون نفری ایران، آمار تلخی را ثبت کرده است: ۴۶۸ مورد اصابت مستقیم به شهر، ۱۸۶۹ خانواده آسیب‌دیده، ۲۴ هزار واحد مسکونی نیازمند تعمیر و ۱۰۰ ساختمان در آستانه فروپاشی. ۴۲۰۰ نفر در ۲۳ مجموعه اقامتی اسکان یافته‌اند و عملیات تعمیر ۴۸۰۰ واحد مسکونی آغاز شده است. اما در میان این ویرانی‌ها، نکته‌ای امیدوارکننده خودنمایی می‌کند: مردم همچنان با شهرداری تماس می‌گیرند و مشکلات عادی شهری را مطرح می‌کنند. این نشان‌دهنده احساس آرامش نسبی و تلاشی است برای حفظ استانداردهای زندگی در شهری که زیر بمباران نفس می‌کشد.

جنگ تنها موشک و پهپاد نیست. جنگ، جنگ شناختی است. دشمن در ذهن ما خط می‌اندازد که «بعضی‌ها» هدفند و «بعضی‌ها» نه. و ما هنوز باور نکرده‌ایم که در این جنگ، «مردم» هم کشته می‌شوند. هنوز برایمان جا نیفتاده. هنوز ذهن‌هایمان مقاومت می‌کند.

معامله ۱۶ میلیارد دلاری آمریکا با امارات و کویت، خیلی بیشتر از یک قرارداد ساده تسلیحاتی است. این فروش توی بستر جنگ ایران و آمریکا معنا پیدا می‌کند و چند واقعیت مهم را نشان می‌دهد.

اکنون زمان مظلوم‌نمایی و تصویر کردن ویرانی‌ها نیست؛ هنر امروز باید راوی حماسه و ایستادگی یک ملت باشد.

مرادزاده از انجام بررسی‌های اولیه در رابطه با اثرات حمله به جزیره خارک خبر می‌هد و می‌گوید که هرچند بر اساس اطلاعات موجود، تأسیسات عمده نفتی جزیره دچار آسیب جدی نشده، اما انفجارهای هوایی و ارتعاشات ناشی از آن بر رفتار و آرامش حیات‌وحش جزیره اثرگذار بوده است.