پایگاه خبری سرمایه فردا

بازار طلا این روزها تحت فشار مضاعفی قرار گرفته است. از یک سو، سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو و تقویت دلار، و از سوی دیگر، توقف ناگهانی تزریق نقدینگی توسط بانک مرکزی چین، هر دو دست‌به‌دست داده‌اند تا این فلز گرانبها را در تنگنا قرار دهند. اما آیا این فشارها پایدار خواهند بود یا تنها یک موج گذرا هستند؟ در این گزارش، به بررسی دو دیدگاه کلیدی در مورد آینده طلا و همچنین نوسان‌های دیوانه‌وار بازارهای سهام آمریکا می‌پردازیم.

تخلیه حباب در بازارهای جهانی، زنگ خطری جدی برای اقتصادهای صادرات‌محور مانند ایران است. کاهش درآمدهای ارزی، فشار بر بودجه دولت و افزایش نرخ ارز، تنها بخشی از پیامدهای این سناریو هستند.

اونس جهانی طلا که در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۶ به سقف تاریخی ۵۳۱۸.۴ دلار رسیده بود، اکنون حدود ۲۳ درصد پایین‌تر از آن سطح معامله می‌شود. این افت، عمیق‌ترین اصلاح قیمتی طلا از سقف در پنج سال گذشته محسوب می‌شود. ترکیبی از تقویت دلار، افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا، انتظارات برای تداوم نرخ‌های بهره بالاتر و کاهش تقاضای سرمایه‌گذاری در صندوق‌های طلا، از عوامل اصلی این ریزش سنگین هستند. در این گزارش، به بررسی علل و ابعاد این اصلاح و چشمانداز پیش‌روی بازار طلا می‌پردازیم.

تحلیلگران معتقدند توافق بزرگ و کامل نزدیک نیست، اما جنگ تمام عیار هم نزدیک نیست. آنچه در حال رخ دادن است، یک جنگ فرسایشی در سطوح پایین است؛ رد و بدل شدن آتش‌هایی که هدفشان بهبود موقعیت طرفین پای میز مذاکره است.

نقره از یک سو به عنوان یک فلز گرانبها از جو صعودی طلا استفاده می‌کند از سوی دیگر به عنوان یک فلز صنعتی از سه مگاترند جهانی سود می‌برد

معتمدی‌زاده: کمیسیون اصل ۹۰ انحصار نگهداری طلای پلتفرم‌های آنلاین را از رئیس کل بانک مرکزی پیگیری می‌کند.

انس طلا در محدوده ۴۵۰۰ دلار تثبیت شده و چندان تکان نمی‌خورد. از سوی دیگر، داده‌های اقتصادی آمریکا تصویر متناقضی ارائه می‌دهند: داده‌های تورم جذاب نبودند

به جای تصمیم‌گیری سلیقه‌ای و احساسی (مثلاً همه سرمایه در طلا یا همه در نقره)، بهترین راهکار «سبدگردانی کالایی» است.

تغییر حباب سکه از مثبت به منفی، یک «تحول ساختاری» در بازار طلای ایران است. این اتفاق نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران به بلوغ نسبی رسیده‌اند و دیگر حباب اضافی نمی‌پردازند.