پایگاه خبری سرمایه فردا

شورای راهبری نقش مهمی در انتخاب مدیران داشت و ترکیب کابینه را تحت تأثیر قرار داد.

آیا تاریخ قرار است تکرار شود؟ در دهه ۱۹۲۰، آلمانِ شکست‌خورده، شبه‌نظامیانی را پرورش داد که خود را سربازانِ نجاتِ میهن می‌دانستند. آن‌ها خیابان‌ها را تمیز کردند، مخالفان را سرکوب کردند و قدرت را به هیتلر رساندند. اما پاداشِ سال‌ها فداکاری‌شان چه بود؟ گلوله‌ای در شبِ سی‌ژوئن. حالا، در آمریکای امروز، جنبشِ ماگا (MAGA) با همان شور و همان خشم در حالِ رشد است؛ با همان وعده‌هایِ احیایِ عظمتِ ازدست‌رفته و دشمن‌تراشی‌هایِ آشنا. اما آیا پایانِ این داستان هم همان خواهد بود؟ آیا جنبش‌هایِ توده‌گرا، پس از پیروزی، محکوم به حذفِ نیروهایِ خیابانیِ خود هستند؟ این گزارش، به بررسیِ هم‌سانی‌هایِ تاریخیِ دو جنبش و سرنوشتِ تلخی که در انتظارِ یکی از آنهاست، می‌پردازد.

وحدت ملی شکل‌گرفته در دوران جنگ و پساجنگ، اکنون با آزمون پاسخگویی به مطالبات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مردم روبه‌رو است.

اکنون از تریبون رسانه ملی نسخه‌های مختلف می‌پیچند؛ روزی از جایگاه شورای عالی امنیت تصمیم می‌گیرند و می‌گویند باید بجنگیم، روز دیگر می‌گویند باید بمب اتم بسازیم و یک روز هم علیه شکل پوشش مردم با ادبیاتی موردپسند یک گروه خاص سیاسی سخن می‌گویند.

این روزها بازار تحلیل‌های سیاسی و اقتصادی پر شده از جملاتی مثل «این مذاکرات شبیه هیچ دوره‌ای نیست» یا «باید صبر کرد و دید». حامد هدائی، فعال رسانه‌ای، این سبک نوشتن را نه تحلیل، که «سواری گرفتن از نادانی و اضطراب توده‌ها» می‌داند. به اعتقاد او، این فال‌گیرهای مدرن با ادبیاتی قلمبه‌سلمبه و پیش‌بینی‌هایی که هیچ‌وقت اشتباه نمی‌شود، از ترس و ناآگاهی مردم سوءاستفاده می‌کنند. در این گزارش، به نقد این جریان و همچنین آسیب‌های احساسی شدن سیاست و توهم بی‌خیالی در برابر گرانی و تورم می‌پردازیم.

مطالبات مشخص نسلی در شعارها دیده نمی‌شد. این موضوع نشان می‌دهد باید لایه‌های عمیق‌تری از کنش نسل جدید را دید. جزئیات این موضوع را در گفتگو با سیدآبادی بخوانید؛

تحلیل اتفاقات دی ۱۴۰۴ بر دو محور اقتصادی و سیاسی استوار است که جرقه فشار بر حکومت از دو سال پیش با تضعیف نیابتی های و همچنین حمایت ضعیف چین و روسیه در جنگ ۱۲ روزه قابل بررسی است.

اگر جمهوری نتواند یا به دلیل مصادره شدن نخواهد نهادهای دموکراتیک، فراگیر و کثرتگرا بسازد، احتمال شکست آن بسیار بالاست و اگر این شکست تحقیر کننده باشد با احتمال بالا نوع حکومت تغییر می‌کند

ملت ترکیبی از دردها، امیدها، و تجربه‌های زیسته است. حذف هر طبقه از مشارکت سیاسی یعنی حذف بخشی از حافظه جمعی. در این گزارش به رویکرد سریع القلم پرداخته شده است.