پایگاه خبری سرمایه فردا

مرگ مطبوعات با یک ضربه اتفاق نمی‌افتد. با انباشت فشارهای کوچک است که روزنامه‌ها از پا در می‌آیند. قیمت کاغذ، هزینه توزیع، افت آگهی و حالا مالیات فشار مضاعفی وارد کرده‌است.

به احتمال زیاد، شاهد یک «پایان خاکستری» جنگ خواهیم بود: شاید یک «آتش‌بس اعلام‌نشده» پس از نبردهایی ویرانگر و دردناک، یا یک «تفاهم حداقلی» برای بازگشایی موقت تنگه هرمز در ازای امتیازات سیاسی و اقتصادی محدود.

توقیف گسترده روزنامه‌ها، محدودیت‌های سیاسی، فشارهای قضایی و نااطمینانی دائمی، آرام‌آرام مطبوعات را از جایگاه مرجعیت اجتماعی دور کرد.

سیاست ترامپ در رسانه‌ها ابهام و تخریب شخصیتی خبرنگاری است که سوالاتی می‌پرسد که اساسا او را به چالش می‌کشد.

کناره‌گیری عبدی از نوشتن برای رسانه‌ها را نمی‌توانیم صرفا یک تصمیم شخصی تلقی کنیم. چون این کناره‌گیری، یک نشانه مشخص و جدی از وضعیت حرفه‌ای رسانه در ایران است.

عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، در ادامه رایزنی‌های دیپلماتیک منطقه‌ای و بین‌المللی ابتدا وارد بلاروس شد و پس از دیدار با مقامات این کشور، راهی مسکو می‌شود؛ سفری که هم‌زمان با مواضع تازه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، اهمیت ویژه‌ای در مدیریت پرونده هسته‌ای و روابط ایران–روسیه یافته است.

سفر عباس عراقچی به فرانسه تنها یک دیدار رسمی نبود؛ بلکه تلاشی برای باز کردن روزنه‌ای تازه در روابط یخ‌زده تهران و اروپا، در شرایطی که مسیر گفت‌وگو با آمریکا بسته است. این سفر، هم حامل پیام تداوم مذاکره و هم بازتاب تناقض‌های سیاست خارجی ایران در برابر فشارهای غرب بود.

سفر علی لاریجانی به پاکستان تنها یک دیدار رسمی نیست؛ این سفر در بستر بحرانی شکل گرفته که سایه جنگ طالبان و اسلام‌آباد بر مرزهای شرقی ایران انداخته و تهران را ناگزیر ساخته تا نگاه راهبردی خود را از غرب به شرق معطوف کند.

سفرهای اخیر عراقچی به عمان، لاهه و پاریس، در شرایطی انجام می‌شود که وزارت خارجه با انتقادات گسترده از کم‌تحرکی و کاهش وزن در معادلات منطقه‌ای و جهانی روبه‌روست. پرسش اصلی این است که آیا این تحرکات صرفاً واکنشی به فشارهاست یا می‌تواند آغازگر بازسازی نقش ایران در سیاست خارجی باشد.