پایگاه خبری سرمایه فردا

بر اساس آمار سنتکام، تهاجم ۳۲ روزه آمریکا به ایران، پرهزینه‌ترین جنگ یک‌ماهه تاریخ این کشور بوده است. حمله به بیش از ۱۱ هزار هدف،  هزینه‌ها از مرز ۳۶ میلیارد دلار عبور کرده است. اما با وجود این هزینه‌های سرسام‌آور، آمریکا به هیچ یک از اهداف خود دست نیافته است. تنگه هرمز همچنان به دست ایران بسته است و ایران نه تنها تسلیم نشده، که حملات متقابل را تشدید کرده است.

نیویورک تایمز در گزارشی که پرده از واقعیت میدانی برداشته، اعلام کرده است که برخلاف ادعای مکرر و پشت سر هم ارتش آمریکا و شخص دونالد ترامپ، قدرت حمله ایران کاهش نیافته و توانایی انجام حملات مؤثر همچنان باقی است.

بنیامین نتانیاهو، مدعی شد راه‌حل‌های نظامی برای بازگشایی تنگه هرمز وجود دارد، در حالی که بیش از یک ماه جنگ و ۲۶ میلیارد دلار هزینه در 32 روز جنگ، نتوانسته حتی یک کشتی را بدون هماهنگی با ایران از این آبراه عبور دهد.

بستن تنگه هرمز عامل جهش بیش از ۵۰ درصدی قیمت نفت به ۱۱۳ دلار، از افزایش قیمت دیزل به بالاترین سطح ۱۸ ماهه تا تورم مواد غذایی با فاصله ۴ تا ۶ هفته، از فشار بر ارزهای بازارهای نوظهور تا سهمیه‌بندی انرژی برای اقتصادهای G7، و در نهایت افزایش نرخ بهره و آغاز رکود اقتصادی، همگی نشانه‌هایی از تکرار بحران نفتی ۱۹۷۳ هستند.

بلومبرگ در گزارشی که حاصل گفت‌وگو با بیش از ۳۰ تاجر، مدیر، دلال، شرکت کشتیرانی و مشاور نفت و گاز است، به یک نتیجه‌گیری تکان‌دهنده رسیده است: جهان هنوز وخامت اوضاع را درک نکرده است. صنعت انرژی هشدار می‌دهد که بحران تازه آغاز شده است. اگر تنگه هرمز بسته بماند، جهان مجبور خواهد شد مصرف نفت و گاز خود را به شدت کاهش دهد.

به گفته مخبر، ادامه جنگ، خطر حذف ۱۶ میلیون بشکه نفت و شوک ۲۰۰ دلاری را در پی دارد. جنگ بلندمدت در منطقه، بزرگ‌ترین فاجعه انرژی قرن را رقم خواهد زد. این هشدار در حالی مطرح می‌شود که پنج هفته از جنگ می‌گذرد و تنگه هرمز همچنان به دست ایران بسته است. با وجود بمباران‌های گسترده و تهدیدهای مکرر، ایران نه تنها عقب‌نشینی نکرده، که مدیریت این آبراه استراتژیک را به دست گرفته و کشتی‌ها را با هماهنگی خود عبور می‌دهد. ادامه این وضعیت، می‌تواند اقتصاد جهان را با بزرگ‌ترین بحران انرژی قرن مواجه کند.

طی کمتر از یک سال، ایران دو بار به لبه پرتگاه جنگ کشانده شده است. پرسش بنیادین اینجاست: چرا حتی ریگان تندرو یا جرج بوش پسر، که ایران را یکی از اضلاع «محور شرارت» می‌نامید، هرگز ماشه را علیه خاک ایران نکشیدند؟ آیا مانع آن‌ها صرفاً برآورد تجهیزاتی بود، یا متغیری نامرئی اما قدرتمندتر به نام اراده ملی؟ موساد در برآورد خود از مردم ایران دچار اشتباه فاحشی شد. تحلیلگران این نهاد اطلاعاتی، اعتراضات چند سال اخیر را به اشتباه تفسیر کردند. آنها تصور کردند که نارضایتی‌های اجتماعی، به معنای فروپاشی همبستگی ملی و آمادگی مردم برای کنار گذاشتن دفاع از خاک است. اما پنج هفته جنگ ثابت کرد که مردم ایران، با وجود همه مشکلات، همچنان از خاک خود دفاع می‌کنند.

در پنجمین هفته جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بحث از اصلاحات داخلی بیش از هر زمان دیگری ضرورت پیدا کرده است. تمام شخصیت‌هایی که دل در گرو دشمن ندارند باید در مدیریت جامعه نقش داشته باشند. آرام آرام، افرادی که در اعتراضات خون کسی را نریختند باید آزاد شوند. بسیاری از شوراها و سازمان‌ها قابلیت ادغام دارند. فیلترینگ را باید برداشت. خوانندگان و هنرمندان لس‌آنجلسی را به ایران دعوت کرد. با آمریکا بدون واسطه مذاکره کرد.

نیروهای ویژه و یگان‌های چریکی ایران، متشکل از تیپ ۶۵ هوابرد ارتش ایران موسوم به «نوهد» و تیپ ویژه صابرین نیروی زمینی سپاه، برنامه‌ریزی گسترده‌ای را برای ضربه سخت، سریع و دردآور علیه آمریکایی‌ها تدارک دیده‌اند. به نظر می‌رسد نظامیان ایرانی یکی از مؤثرترین کنش‌ها را اقداماتی نظیر ربایش مقامات، نظامیان و تجار آمریکایی در روزهای آتی می‌دانند.