پایگاه خبری سرمایه فردا

در سال‌های اخیر، اقتصاد ایران با یکی از عمیق‌ترین شکاف‌های ساختاری خود مواجه شده است: رشد کند نقدینگی در برابر تورم شتابان و افزایش اسمی تولید ناخالص داخلی. این ناهماهنگی موجب کاهش قدرت خرید واقعی، فشار بر تولیدکنندگان، رشد نرخ‌های بهره غیررسمی تا ۸۰ درصد، و تعمیق رکود شده است. گزارش پیش‌رو، با تکیه بر داده‌های تحلیلی و پیشنهادات سیاستی، ابعاد این بحران و مسیرهای ممکن خروج از آن را واکاوی می‌کند.

در دوران بحران‌های جهانی و بازگشت ناسیونالیسم اقتصادی، حمایت‌گرایی به ابزاری برای توجیه ناکارآمدی اقتصادی بدل شده است. هاجون چانگ، نظریه‌پرداز مشهور توسعه‌گرایی، با دفاع از حمایت‌گرایی در کشورهای در حال توسعه، ناخواسته به مروج سیاست‌های تغییر جهان کمک کردند.

سیاست بین‌المللی ایران در قبال غرب و شرق تاکنون بر مبنای ماحظات کشور روسیه بوده است. درحالی که منافع ایران توسط این کشور تامین نشده است.

دولت برای تحقق رشد تولید باید از ابزارهای مانند اعتبار مالیاتی بهره ببرد تا صنایع به سمت توسعهٔ زنجیرهٔ ارزش محصولات سوق پیدا کنند.

نائب‌رئیس اتاق بازرگانی ایران و روسیه گفت: دولت با اعمال سیاست انقباضی و کنترل رشد ترازنامه بانک‌ها، جلوی خلق پول بی‌ضابطه در سیستم بانکی را گرفته‌ است و به دنبال انضباط مالی بانک‌هاست تا تاثیر آن را در کاهش نقدینگی و کنترل تورم مشاهده کند.