پایگاه خبری سرمایه فردا

هیأت صلح با ریاست مادام‌العمر دونالد ترامپ، کمک مالی حداقل یک میلیارد دلاری و دعوت از حدود ۶۰ کشور بازی جدید آمریکا برای رهبری کردن دنیاست درحالی که دیگر جهان با سناریو او آشناست.

سیاست پنهان آمریکا دستیابی به منافع خودش است، هرچند در کشورهای مختلف این کشور به شکل‌های مختلف در تغییر دولتها نقش داشته است.

تفاوت ایران و ونزوئلا فقط به نفت یا ساختارهای اقتصادی و سیاسی کشور برنمی گردد. بلکه تاریخ، هویت و حتی قدرت سناریو آمریکا را تغییر داده است.

عبور از بحران داخلی با ورود به جنگ خارجی هرچند می‌تواند تا حدود چالش کوتاه مدت اعتراضات را حل کند، اما می‌تواند کشور را وارد چالش راهبردی کند.

بعد از آغاز اعتراضات موضعگیری ترامپ نشان از تغییر رویکرد واشنگتن برای ورود به تقابل نظامی با ایران دارد شاید دلیل این موضوع شکست سریع ونزوئلا بود که مقامات کاخ سفید را به این نتیجه رساند که می‌توانند همین نتیجه را در تهران بگیرد، اما واقعیت اینگونه نیست.

از سرگیری نبردها و تبدیلش به جنگ، برای ملت های خاورمیانه. نقطه عطفی در باز تعریف استراتژی امنیتی- سیاسی خواهد بود.

تبعات تنش جدید ایران و آمریکا احتمالاً تنها محدود به بستن تنگه هرمز یا موشکباران شرکای آمریکا نیست، بلکه تجارت جهانی زیر فشار قرار میگیرد.

امکان چرخش سیاست خارجی در مقطع کنونی که ایران زیر فشارهای داخلی و خارجی وجود دارد هست اما به نظر می‌رسد غرب پا پس کشیده تا از اعتراضات بهره‌برداری کند.

پست اخیر ترامپ درباره اعتراضات ایران، که با لحنی تهدیدآمیز منتشر شد، واکنش شدید مقامات جمهوری اسلامی را برانگیخت. این تغییر موضع ناگهانی، در حالی رخ داده که او پیش‌تر نسبت به مسائل داخلی ایران بی‌تفاوت بود. تحلیل‌ها نشان می‌دهد سیاست ترامپ همچنان در هماهنگی با اسرائیل پیش می‌رود، اما نه با لشکرکشی گسترده، بلکه با فشارهای سیاسی، روانی و اقدامات محدود در سطح بین‌المللی.