پایگاه خبری سرمایه فردا

اقتصاد ایران پس از نزدیک به دو سال رکود پیاپی به مرحله‌ای رسیده که حتی جهش تورم و افزایش نرخ دلار هم نتوانسته رفتارهای معمول بازار را تحریک کند. کاهش مداوم تقاضا، افزایش شدید هزینه‌ها و اوج‌گیری انتظارات تورمی، شاخص‌های کلیدی مانند شامخ اقتصاد و صنعت را به محدوده خطر کشانده و سقوط سفارشات جدید و افت موجودی مواد اولیه نشان می‌دهد زنجیره تأمین هر ماه ضعیف‌تر می‌شود. هم‌زمان، کاهش نقدینگی بنگاه‌ها اثر خود را در بازار کار گذاشته و شاخص استخدام به زیر مرز ۵۰ رسیده؛ نشانه‌ای روشن از اینکه تعدیل نیرو به یکی از ابزارهای بقا تبدیل شده است.

عضو هیات مدیره خانه صنعت، معدن و تجارت ایران با نقد جدی در عملکرد مسئولان اقتصادی گفت: وقتی مدیری که در مظان اتهام است چه بابت کارهایی که کرده، چه بابت کارهایی که نکرده هیچ پاسخی نمی‌دهد و هیچ نهادی هم او را وادار به پاسخگویی نمی‌کند، طبیعی است که مردم خسته شوند.

آسیا همچنان تأمین میکرد، اروپا محتاط بود و آمریکا تعرفه‌هایش را بر سر میز مذاکره کوبید. بازار فولاد اما هنوز تصمیم نگرفته بود که بترسد یا نفس راحتی بکشد.

کدام نماد سیمانی بخریم که سود کنیم؟ این سوال را اکثر سرمایه‌گذاران می‌پرسند اما چند وقت اخیر بیشترشان سود کردند به جز چند نماد که ریسک بالایی دارند.

در شرایط کنونی، سه دسته اصلی از نمادها را برای خرید قابل بررسی اند؛ از شرکت‌هایی که از چشم‌انداز سودآوری دارند تا گروهی محدود از نمادهای که برای نوسان کوتاه مدت مناسب هستند.

واکنش بورس به جنگ احتمالی با آمریکا صف‌های فروش است و تنها تک نمادهای مربوط به گروه‌های غذایی و دارویی کمتر منفی شدند.

وعده‌های «تک‌نرخی» و «ثبات» سال‌هاست که تنها پشت تریبون‌ها شنیده می‌شوند، اما کارگر و کارفرما همچنان با تورمی خسته‌کننده و ناپایدار دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

یک اقتصاددان معتقد است تورم، فقر، فساد و سقوط ارزش پول ملی ریشه در نبود آزادی اقتصادی دارد و تا زمانی که دولت کوچک نشود، مالکیت محترم شمرده نشود و تجارت آزاد نگردد، اقتصاد ایران از مسیر فروپاشی فاصله نخواهد گرفت.

نشست سه‌گانه بحران فشار سیاسی، سودجویی معامله‌گران و ابهام بودجه باعث خروج پول از بازار شده و فعلا بورس در انتظار تعیین تکلیف این سه عامل است.