پایگاه خبری سرمایه فردا

سکوت سعید جلیلی درباره مذاکرات و رفتار تندروها، پرسش‌های تازه‌ای درباره موضع واقعی او ایجاد کرده است.

احمدی‌نژاد از یک چهره محبوب اصولگرا به سیاستمداری تبدیل شد که مواضعش برای بسیاری از ناظران مبهم است.

در سیاست، باخت یک تفکر غلط، یعنی برد یک ملت. اگر یاد نگیریم که «نقد خودی» بزرگ‌ترین شجاعت است، همیشه در لایه دوم باقی میمانیم؛ جایی که تعصب، ما را به سربازانی تبدیل میکند که برای «نباختن در کری‌خوانی»، حاضرند آینده کشور را قربانی کنند.

رهبر انقلاب با تأکید بر وحدت ملی، حل مشکلات اقتصادی، امیدآفرینی و تقدم منافع ملی، نسبت به خطر تفرقه و شکاف اجتماعی هشدار دادند.

دو سناریو برای آینده سیاست ایران قابل پیش‌بینی است از یک سو ائتلاف های جدید شکل می‌گیرد و از سوی دیگر تندروها هم نباید حذف شوند.

اصلاح‌طلبان با فاصله گرفتن از جامعه و سکوت در بحران‌های ملی، هم سرمایه اجتماعی خود را از دست می‌دهند، هم اثرگذاری سیاسی‌شان را

یدالله کریمی‌پور در تحلیلی تازه، دو رویداد مهم را به هم پیوند می‌زند: چرخش دانشگاه‌های ایران به سوی «واقع‌گرایی نوستالژیک» و معمای ترامپ در برابر هفت عامل بازدارنده جنگ. حرف نهایی او اما ساده است: مشکل ایران نه فناوری هسته‌ای، نه موشک، که تعریف نشدن جایگاهش در قرن بیست و یکم است.

اصل «حفظ نظام» تنها زمانی واقعاً حافظ است که خود را محدود کند؛ یعنی بپذیرد بقای حقیقی در گرو عملکرد است، نه صرف دوام ساختار.

تحول سیاسی همزمان با افت صادرات به آمریکا و تشدید رقابت ژئو‌اقتصادی، پرسش‌های تازه‌ای درباره آینده تجارت اروپا مطرح می‌کند. جزئیات را بخوانید؛