پایگاه خبری سرمایه فردا

در روزی که شاخص مثبت شد، خودرویی‌ها و بانکی‌ها خلاف سبز ماندند. ارزش معاملات ۱۲ همتی و خروج ۴۰۰ میلیارد تومان از صندوق‌های درآمد ثابت، روایتی از تردید سرمایه‌گذاران است؛ اما طلا آرام آرام از اصلاح زمانی خارج می‌شود و دلار روی ۱۶۰ هزار تومان نفس می‌کشد.

یک کارشناس بازار سرمایه با اشاره به تشدید ریسک‌های سیاسی و اجتماعی به سرمایه‌گذاران هشدار داد: «در شرایط فعلی، باید دو حساب جداگانه داشته باشید؛ یک پول برای مخارج روزمره که کاملاً بیرون از بازار باشد و یک پول برای سرمایه‌گذاری در بورس که با پذیرش ریسک سیستماتیک وارد کرده‌اید و قرار نیست با کوچکترین خبری آن را خارج کنید.»

دلار ۱۳۶ هزار تومانی، بازار سهام را در محدوده‌های فعلی عمیقاً ارزنده ساخته است. همان‌طور که در گذشته وقتی دلار ۸۵ هزار تومان بود بارها گفته شد که این سطح ارزنده است و آن زمان به دلیل فضای مثبت مذاکرات کسی خرید نمی‌کرد، امروز هم به دلیل ترس از جنگ عده‌ای از خرید جا می‌مانند.

به جز تورم و کسری بودجه، محدودیت‌های جدید صادرات نفت و نقش تراستی‌ها چالش دیگر دولت است، بعد از تشدید تحریم‌ها و فعال شدن اسنپ‌بک، بخش بزرگی از مبادلات نفتی ایران از مسیر تراستی‌ها انجام می‌شود.

اقتصاد ایران پس از نزدیک به دو سال رکود پیاپی به مرحله‌ای رسیده که حتی جهش تورم و افزایش نرخ دلار هم نتوانسته رفتارهای معمول بازار را تحریک کند. کاهش مداوم تقاضا، افزایش شدید هزینه‌ها و اوج‌گیری انتظارات تورمی، شاخص‌های کلیدی مانند شامخ اقتصاد و صنعت را به محدوده خطر کشانده و سقوط سفارشات جدید و افت موجودی مواد اولیه نشان می‌دهد زنجیره تأمین هر ماه ضعیف‌تر می‌شود. هم‌زمان، کاهش نقدینگی بنگاه‌ها اثر خود را در بازار کار گذاشته و شاخص استخدام به زیر مرز ۵۰ رسیده؛ نشانه‌ای روشن از اینکه تعدیل نیرو به یکی از ابزارهای بقا تبدیل شده است.

عضو هیات مدیره خانه صنعت، معدن و تجارت ایران با نقد جدی در عملکرد مسئولان اقتصادی گفت: وقتی مدیری که در مظان اتهام است چه بابت کارهایی که کرده، چه بابت کارهایی که نکرده هیچ پاسخی نمی‌دهد و هیچ نهادی هم او را وادار به پاسخگویی نمی‌کند، طبیعی است که مردم خسته شوند.

آسیا همچنان تأمین میکرد، اروپا محتاط بود و آمریکا تعرفه‌هایش را بر سر میز مذاکره کوبید. بازار فولاد اما هنوز تصمیم نگرفته بود که بترسد یا نفس راحتی بکشد.

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است و افت شدید سود در قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که مزیت رقابتی ندارند.

سقوط سودآوری های‌وب و رانفور، زیان سنگین تپسی و بحران تأمین تجهیزات در اپراتورهای بزرگ، همگی تصویری از یک صنعت گرفتار در چرخه هزینه‌های دلاری و تعرفه‌های ثابت را ترسیم می‌کند.