پایگاه خبری سرمایه فردا

کدام نماد سیمانی بخریم که سود کنیم؟ این سوال را اکثر سرمایه‌گذاران می‌پرسند اما چند وقت اخیر بیشترشان سود کردند به جز چند نماد که ریسک بالایی دارند.

بازار سرمایه میان سایه جنگ و امید به صلح معلق مانده و تنها نوسان‌گیرها، چه حقیقی، چه حقوقی یا بازارگردان، از هر موج کوچک، سود بیرون می‌کشند و سهامداران در انتظار اصل سرمایه اند.

به گفته بخشی در دوران جنگ، جامعه و حاکمیت در یک مسیر قرار داشتند و همین هم‌جهتی باعث شد کشور بتواند فشارهای اقتصادی را بهتر مدیریت کند. اما امروز میان خواسته‌های مردم و مسیر حاکمیت فاصله معناداری ایجاد شده و این شکاف هر روز عمیق‌تر می‌شود.

در شرایطی که اختلال اینترنت، چشم بازار را به تحولات جهانی کم‌فروغ کرده و سیگنال‌های سیاسی نیم‌بند، نقشه راهی گنگ پیش روی فعالان اقتصادی گذاشته، بازار طلا و ارز ایران وارد فاز «تصمیم‌گیری بر اساس شهود جمعی» شده است. امروز، طلا رکورد می‌شکند، دلار بر لبه پرتگاه ۱۴۳ هزار تومانی می‌رقصد و سکه روایتی دوگانه از جسارت و احتیاط را روایت می‌کند.

مصرف ۱۲۰ میلیون لیتری گازوئیل، فرسودگی ناوگان، ضعف نظارت مرزی، سیاست‌های متناقض وزارت نفت و نبود هماهنگی میان دستگاه‌ها، زمینه‌ساز کمبود سوخت و فشار مضاعف بر رانندگان شده است

یک اقتصاددان معتقد است تورم، فقر، فساد و سقوط ارزش پول ملی ریشه در نبود آزادی اقتصادی دارد و تا زمانی که دولت کوچک نشود، مالکیت محترم شمرده نشود و تجارت آزاد نگردد، اقتصاد ایران از مسیر فروپاشی فاصله نخواهد گرفت.

بازار سرمایه در هیاهوی روزهای اخیر، تصویری دوپاره را به نمایش گذاشته است. از یک سو، هراس از تشدید تنش‌های ژئوپلیتیک و التهاب داخلی، موجی از فروش و خروج سرمایه را رقم زده و از سوی دیگر، چشم‌انداز تحولی عمیق در پی تصویب بودجه سال آینده — که ارز شرکتی را به بازار آزاد پیوند می‌دهد — بنیان‌های ارزشی تازه‌ای را نوید می‌دهد. این گزارش به تحلیل ریشه‌های این نوسان و مسیر احتمالی پیش روی بورس می‌پردازد.

بازار سرمایه با توجه به ریسک‌های سیاسی و اقتصادی که در کشور وجود دارد همچنان نوسانی است در چند روز ابتدای هفته گذشته نمادهای بزرگ پیشرو بودند و بعد نمادهای کوچک مثبت شدند.

ضعف تامین مالی، محدودیت انرژی و عدم سرمایه گذاری و توسعه زیرساخت ها منجر شده تا صادرات ایران به حداقل برسد که نشان ضعف وزیر صنعت در هماهنگی با دستگاه ها برای تامین نیاز تولید است.