پایگاه خبری سرمایه فردا

پس از عبور از تنش‌های نظامی، شاخص، خود را در برابرِ مقاومتی بسیار مهم‌تر می‌بیند؛ سقفِ کانال در محدوده‌ی ۵,۴۰۰ تا ۵,۵۰۰ واحد. این ناحیه، می‌تواند بازار را وارد یک اصلاحِ موقتی کند و در آن، برخی سهم‌ها، سیوِ سود خواهند شد.

مدیریتِ ریسک، مهم‌تر از انتخابِ سهم است. قاعده‌ی طلاییِ بازارِ سرمایه این است که «اول مطمئن شو که زنده می‌مانی، بعد به فکرِ سود باش.» برایِ زنده ماندن در بازار، ابزارهایِ مختلفی وجود دارد؛ از تنوع‌بخشی و معاملاتِ پله‌ای گرفته تا حدِّ ضرر و بازارِ مشتقات.

نسبتِ نفت به S&P 500، اکنون در یکی از پایین‌ترین سطوحِ حدود ۳۰ سالِ اخیر قرار دارد. این یعنی نفت، در مقایسه با سهامِ آمریکا، به شدت ارزان‌تر از همیشه است.

تضادهایِ عجیبی نیز دیده می‌شود؛ شرکتی که در رشدِ تجمعیِ بهار، قعرنشین است، در خردادماه، جهشی خیره‌کننده داشته و برعکس، شرکتی که در رشدِ سالانه، رکورددار است، در ماهِ پایانیِ بهار، با افتِ سنگینی مواجه شده است. نبضِ صنعت دارو در بهار ۱۴۰۵، روایتی از نوسانات، تضادها و پتانسیل‌هایِ پنهان است.

گزارش‌های عملکردیِ شرکت‌های غذایی (به‌جز شیرینی‌جات) در خردادماه امسال، تصویری دوگانه را پیشِ روی تحلیلگران قرار داده است؛ از یک سو، جهش‌های مقطعی و چشمگیر در فروشِ برخی شرکتها که در یک ماه، رکوردهایِ قابل‌توجهی را ثبت کرده‌اند، و از سوی دیگر، رشدهایِ استثناییِ سالانه‌ی گروهی دیگر که توانسته‌اند در مقیاسِ سه‌ماهه، عملکردی فراتر از انتظار داشته باشند.

خطاهای گسترده در دهک‌بندی باعث شده بسیاری از خانوارهای کم‌درآمد در گروه‌های پردرآمد قرار بگیرند و کالابرگ خود را از دست بدهند.

عوامل ساختاری، ارزی، خودرویی و لجستیکی، گرانی کرایه و تشدید تورم را رقم زده‌اند. درحالی که بسیاری فقط به موضوع نرخ ارز توجه می‌کنند.

این روزها، در بازارِ سرمایه، روایتی تکراری و تلخ در حالِ تکرار است؛ روایتی که در آن، سهامدارانِ خرد، قربانیِ بازی‌هایِ حقوقی‌ها می‌شوند. شما سهمی را می‌خرید، اما قیمت، آن‌قدر پایین نگه داشته می‌شود که ناچار می‌شوید در نقطه‌ی سربه‌سر، بفروشید و حقوقی‌ها، با پولِ شما، کارِ خود را پیش ببرند و دیگر نیازی به تسهیلاتِ بانکی نداشته باشند. این، واقعیتی تلخ است که این روزها در اوجِ خود قرار دارد. اما در این میان، تنها چند گروه که تقاضایِ بالایی دارند، از این قاعده مستثنی هستند و حقوقی‌ها نمی‌توانند با سهامدارانِ آن‌ها بازی کنند.

چشم‌اندازِ سودآوریِ مناسب، تنها درِ بازِ بن‌بستِ بزرگ‌ها هستند و در سویِ دیگر، صنایعِ کوچک و متوسطِ بنیادی، مانند دارویی، نیروگاهی، غذایی و حمل‌ونقل، موردِ توجهِ سرمایه‌گذاران قرار گرفته‌اند