پایگاه خبری سرمایه فردا

حسینی درباره احتمال بازگشت تنش‌ها پس از ۶۰ روز و تأثیر آن بر بازار نفت گفت: آمریکا تجربه کرده که از این جنگ دستاوردی نداشته است. ما توانستیم برای آمریکا هزینه ایجاد کنیم. آمریکا جنگ ۷، ۸، ۱۰ روزه انجام می‌دهد به نتیجه می‌رسد، ولی این بار گرفتار هزینه شد.

ایران امروز نه فقط به خاطر برنامه هسته‌ای یا سیاست‌های منطقه‌ای، بلکه به عنوان آخرین گره حل‌نشده در معادله انرژی جهانی زیر ذره‌بین است. آنچه در برابر تهران شکل می‌گیرد، بازآرایی بزرگ ژئوپلیتیکی است که در آن سه گزینه روی میز است و هر سه بن‌بست‌آفرین.

چین اکنون در یک دوراهی واقعی ایستاده: اگر سیاست «کیفیت به جای کمیت» را جدی بگیرد، باید بخشی از کارخانه‌ها را تعطیل یا ادغام کند و بیکاری و ناآرامی اجتماعی را بپذیرد.

گزارش ماه مه ۲۰۲۶ نشان داد اقتصاد آمریکا نه تنها سرعت نگرفته، بلکه در حال افزایش استخدام‌هاست. این خبر خوب برای کارگران، برای بازارهای مالی پیچیده‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد.

تردیدی نیست که امنیت ملی مهم‌ترین اولویت کشور است و به ویژه در شرایطی که سایه جنگ هنوز بر سر ایران گسترده است.

بازار فولاد چین در یک نقطه عطف قرار دارد. از یک سو، تقاضای داخلی و خارجی ضعیف است و موجودی انبارها بالاست. از سوی دیگر، هزینه‌های تولید در حال افزایش است و رقبای منطقه‌ای (به ویژه ایران) سهم بازار را تصاحب می‌کنند. نتیجه این معادله، یک بن‌بست موقت است: نه خریداران راضی به خرید با نرخ‌های فعلی هستند، نه فروشندگان قادر به کاهش بیشتر قیمت‌ها.

منابع صنعتی هشدار داده‌اند که چشم‌انداز کوتاه‌مدت تولید آهن اسفنجی همچنان بسیار نامطمئن است. تولیدکنندگان منطقه با اختلال در جریان مواد اولیه، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و بیمه ناشی از تنش‌های ژئوپلیتیکی و همچنین نوسانات بازار انرژی دست و پنجه نرم می‌کنند.

تا زمانی که فولاد مبارکه و فولاد خوزستان نتوانند به چرخه تولید پایدار و کامل بازگردند، خبری از صادرات اسلب و ورق گرم نخواهد بود. و هر چه این بازسازی طولانی‌تر شود، بازارهای صادراتی از دست رفته، جای خود را به رقبای منطقه‌ای (ترکیه، روسیه و حتی چین) خواهند داد.

بازار جهانی فولاد و مواد اولیه در شرایطی پیچیده و دوگانه قرار دارد. از یک سو، نگرانی از کاهش تقاضای چین (بزرگ‌ترین مصرف‌کننده) فشار نزولی بر سنگ‌آهن و محصولات فولادی ایجاد کرده است. از سوی دیگر، محدودیت عرضه زغال‌سنگ (به دلیل حوادث معدنی و تشدید بازرسی‌ها) قیمت این ماده اولیه کلیدی را بالا نگه داشته است.