پایگاه خبری سرمایه فردا

در شرایط پُرریسک (جنگ، تشدید تحریم، بن‌بست مذاکرات)، ضریب ریسک به ۱.۱ تا ۱.۲ افزایش می‌یابد. در شرایط کم‌ریسک (توافق، کاهش تنش‌ها، گشایش اقتصادی)، ضریب ریسک به ۰.۸ تا ۰.۹ کاهش می‌یابد.

بورس تهران در حال حاضر ارزشی حدود ۱۰۰ میلیارد دلار دارد که با GDP واقعی ایران (۲۷۰ میلیارد دلار) هماهنگ است. برای رسیدن به هدف ۴۰۰ میلیارد دلاری که رئیس سازمان بورس مطرح کرده است، GDP ایران باید به ۱,۲۰۰ میلیارد دلار برسد

برای کنترل پایدار دلار، باید به سراغ ریشه‌ها رفت: کنترل نقدینگی، افزایش تولید و صادرات غیرنفتی، شفافیت اقتصادی، و مهم‌تر از همه، کاهش عدم قطعیت سیاسی و اقتصادی از طریق دیپلماسی فعال و ثبات در سیاست‌های ارزی باید در دستور کار قرار بگیرد.

یکسان‌سازی ارز پایان مشکلات ارزی نیست، شروع ماجرای جدیدی است. این سیاست، اگرچه در بلندمدت می‌تواند به شفافیت و کارایی اقتصادی کمک کند، اما در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، فشارهای سنگینی بر شرکت‌ها و بازار سرمایه وارد می‌آورد.

اگر ایران بتواند تنها ۲۰ درصد از پتانسیل خود را عملیاتی کند، ثروت سرانه ایران از ۵۵,۰۰۰ دلار به ۱۱۰,۰۰۰ دلار (بیش از دو برابر) افزایش می‌یابد و از عربستان نیز پیشی می‌گیرد. اگر ۵۰ درصد از پتانسیل عملیاتی شود، ثروت سرانه به ۲۷۵,۰۰۰ دلار می‌رسد و ایران را در ردیف کشورهایی مانند کویت و نروژ قرار می‌دهد.

در این گزارش، به تحلیل چهار بازار اصلی (کالایی، سپرده‌گذاری، ارز و طلا، و سرمایه) و ارائه استراتژی سرمایه‌گذاری در شرایط عدم قطعیت می‌پردازیم.

رشد نقدینگی (۴۰ درصد در ۱۰ ماه) همچنان بازیگر اصلی صحنه است. تمرکز بر روی یک جزء کوچک (کالابرگ) و نادیده گرفتن عوامل ساختاری (کسری بودجه و ناترازی بانک‌ها) تصویر واقعی اقتصاد را مخدوش می‌کند.

سه پارامتر همزمان وضعیت مثبت بورس را تأیید می‌کنند؛ ورود خالص پول حقیقی، بازگشت ارزش معاملات به سطوح معنادار، و پهنای مثبت بازار با مشارکت اکثر گروه‌های صنعتی.

موجودی نفت ایران روی آب نشان می‌دهد که «کل نفت شناور از حدود ۱۹۰ میلیون بشکه در فوریه به حدود ۱۶۰ میلیون بشکه در می کاهش یافته است. این کاهش نشان می‌دهد که بازار انتظار اختلال کامل (انسداد کامل تنگه هرمز) را ندارد.