پایگاه خبری سرمایه فردا

دونالد ترامپ دیشب همه آنچه را در دل داشت رو کرد؛ برپایی جنگ مطلق با هدف بازگرداندن ایران به «عصر حجر». این تهدید، فراتر از یک شعار تبلیغاتی، یک دکترین جدید است که در آن واشنگتن بر «بی‌اثر کردن ملی» متمرکز شده است.

منطقه ویژه انرژی پارس جنوبی در عسلویه، بزرگ‌ترین قطب گازی جهان، هدف حملات هوایی قرار گرفته است. شرکت‌های مبین انرژی و دماوند انرژی که برق، آب و اکسیژن پتروشیمی‌های عسلویه را تأمین می‌کردند، بمباران شده‌اند. این دو شرکت که همانند فجر انرژی در ماهشهر عمل می‌کردند، قلب تپنده تأمین انرژی صنایع پایین‌دستی منطقه بودند.

استرس جنگ با ایجاد اختلال هورمونی و روانی، باعث افزایش مشکلات پوستی مانند خشکی، التهاب، خارش و تشدید بیماری‌های پوستی می‌شود.

مجلس در حال بررسی طرحی است که بر اساس آن عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز شامل پرداخت عوارض خواهد شد

ورود صنایع خاورمیانه به جنگ منجر به اختلال در تولید خودروهای برقی، محصولات بسته‌بندی و حتی پروژه‌های ساخت‌وساز شد.

در حال حاضر جنگ پیشنهاد صادرات محصولات فولادی یا مواد اولیه زنجیره فولاد را کاهش داده و چشم‌انداز کوتاه‌مدت فعلا افت تولید ارزیابی می‌شود.

تلگراف در تحلیلی تازه می‌نویسد ایران راهبردی طراحی کرده که می‌تواند آمریکا را نه با یک نبرد بزرگ، بلکه با جنگی طولانی، پرهزینه و چندلایه به عقب‌نشینی وادار کند. تهران با اتکا به موشک‌ها، پهپادها، حملات محدود اما مداوم و فشار بر مسیرهای انرژی، جنگ را از یک جبهه مشخص خارج کرده و آن را به یک نبرد فرسایشی تبدیل کرده است؛ نبردی که هزینه‌های سیاسی و اقتصادی آن برای واشنگتن می‌تواند بسیار سنگین‌تر از میدان نبرد باشد.

آمریکا سال‌ها با استفاده از امواج راداری در منطقه و انتشار مواد شیمیایی از طریق پرواز هواپیماهای امارات، ابرها را پیش از رسیدن به ایران تخلیه می‌کرد و مانع از بارش می‌شد. این عملیات که در رسانه‌های آمریکا "افسانه" خوانده می‌شد، در کمیته نظارت مجلس آمریکا با عنوان "بازی خدا با آب و هوا" مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

عربستان سعودی با بهره‌برداری کامل از خط لوله شرق به غرب با ظرفیت ۷ میلیون بشکه در روز، وابستگی خود به تنگه هرمز را کاهش داده است. این در حالی است که کشورهای عمده واردکننده نفت از این تنگه عبارتند از: چین (۳۷.۷ درصد)، هند (۱۴.۷ درصد)، کره جنوبی (۱۲ درصد)، ژاپن (۱۰.۹ درصد)، سایر کشورهای آسیایی (۱۳.۹ درصد)، اروپا (۳.۸ درصد) و آمریکا (۲.۵ درصد).