پایگاه خبری سرمایه فردا

ارتش اسرائیل بامداد امروز شنبه در کمینی مرگبار که توسط مقاومت اسلامی برای آن طراحی شده بود گرفتار شد. در حالی که تصور می‌کرد مسیر از ارتفاعات طیبه تا بستر رود لیتانی با حملات هوایی و آتش توپخانه باز شده است، تانک‌های اسرائیلی ناگهان خود را در یک «منطقه کشتار» در داخل کمینی کاملاً حساب‌شده یافتند که یک گروهان کامل را منهدم کرد.

اختلافات سیاسی اسرائیل با چالش‌های نظامی درهم آمیخته است. این وضعیت در میان نگرانی‌های فزاینده از پیامدهای ادامه جنگی چندوجهی بدون استراتژی مشخص، بدون نیروهای کافی و بدون پدافند هوایی مؤثر، در حال شکل‌گیری است.

دولت‌های عربیِ میزبان پایگاه‌های دائمی ایالات متحده، خواه داوطلبانه و خواه تحت فشار، عملاً از معیار چهارم مونته‌ویدئو عدول کرده‌اند. بنابراین، از تعریف حقوقی دولتِ کاملاً دارای حاکمیت فاصله گرفته و نمی‌توانند به‌طور کامل به اصول برابری حاکمیتی (ماده ۲(۱) منشور ملل متحد) یا عدم مداخله (ماده ۲(۷)) در برابر همان قدرتی استناد کنند که پایگاه‌ها و زیرساخت‌های اطلاعاتی آن را در خاک خود پذیرفته‌اند.

میانگین روزهای ذخایر اضطراری نفت در کشورهای جهان، تصویری روشن از آسیب‌پذیری اقتصادهای بزرگ در برابر بحران انرژی تنگه هرمز ارائه می‌دهد. ژاپن با ۲۰۸ روز ذخیره در صدر جدول قرار دارد و کره جنوبی با ۲۰۰ روز در رتبه دوم است. آلمان با ۱۳۰ روز، بریتانیا با ۱۲۴ روز و فرانسه با ۱۱۷ روز، وضعیت بهتری نسبت به سایر کشورهای اروپایی دارند.

یک منبع ایرانی که نخواست نامش فاش شود در گفت‌وگو با شبکه المیادین، پرده از حقیقت پشت اظهارات اخیر دونالد ترامپ برداشته است. به گفته این منبع، اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا درباره «هدیه ایران» نمایشی بوده و منظور وی، تداوم عبور کشتی‌ها از مسیر امنی است که ایران ایجاد کرده است. واقعیت میدان اما چیز دیگری می‌گوید: هیچ کشتی آمریکایی یا وابسته به متحدانش در جریان تجاوز، موفق به عبور از این تنگه نشده است. کشتی‌هایی که اجازه عبور دریافت کرده‌اند، متعلق به کشورهایی هستند که پیش از عبور، با ایران هماهنگی رسمی انجام داده‌اند. همچنین میان ایران و این کشورها، تبادلات دوجانبه خاصی وجود دارد که جزئیات آن اعلام نمی‌شود. این گزارش نشان می‌دهد که با وجود بمباران‌ها، تهدیدها و اولتیماتوم‌های مکرر، ایران همچنان مدیریت تنگه هرمز را در دست دارد.

به گفته مخبر، ادامه جنگ، خطر حذف ۱۶ میلیون بشکه نفت و شوک ۲۰۰ دلاری را در پی دارد. جنگ بلندمدت در منطقه، بزرگ‌ترین فاجعه انرژی قرن را رقم خواهد زد. این هشدار در حالی مطرح می‌شود که پنج هفته از جنگ می‌گذرد و تنگه هرمز همچنان به دست ایران بسته است. با وجود بمباران‌های گسترده و تهدیدهای مکرر، ایران نه تنها عقب‌نشینی نکرده، که مدیریت این آبراه استراتژیک را به دست گرفته و کشتی‌ها را با هماهنگی خود عبور می‌دهد. ادامه این وضعیت، می‌تواند اقتصاد جهان را با بزرگ‌ترین بحران انرژی قرن مواجه کند.

اظهارات مقامات آمریکایی برای مذاکره و فرصت‌های ۵ و ۱۰ روزه، این موضوع را در راستای فریب عملیاتی است، این بازه‌های زمانی یک تاکتیک فریب و برای خرید زمان و تکمیل مقدمات لجستیکی دشمن است. 

طی کمتر از یک سال، ایران دو بار به لبه پرتگاه جنگ کشانده شده است. پرسش بنیادین اینجاست: چرا حتی ریگان تندرو یا جرج بوش پسر، که ایران را یکی از اضلاع «محور شرارت» می‌نامید، هرگز ماشه را علیه خاک ایران نکشیدند؟ آیا مانع آن‌ها صرفاً برآورد تجهیزاتی بود، یا متغیری نامرئی اما قدرتمندتر به نام اراده ملی؟ موساد در برآورد خود از مردم ایران دچار اشتباه فاحشی شد. تحلیلگران این نهاد اطلاعاتی، اعتراضات چند سال اخیر را به اشتباه تفسیر کردند. آنها تصور کردند که نارضایتی‌های اجتماعی، به معنای فروپاشی همبستگی ملی و آمادگی مردم برای کنار گذاشتن دفاع از خاک است. اما پنج هفته جنگ ثابت کرد که مردم ایران، با وجود همه مشکلات، همچنان از خاک خود دفاع می‌کنند.

بازارهای مالی در هفته اول فروردین ۱۴۰۵، عملکرد متفاوتی را تجربه کردند. دلار با افزایش ۳.۵۹ درصدی به ۱۵۸,۵۸۰ تومان رسید و یورو و پوند نیز افزایش‌های محدودی داشتند. بازار طلا و سکه با افزایش‌های اندک همراه بود؛ سکه جدید با ۳۰ تومان افزایش به ۱۸۹,۹۹۰ هزار تومان و اونس طلا با ۰.۸۴ درصد افزایش به ۴,۵۴۷ دلار رسید. اما در سوی دیگر، بازار ارزهای دیجیتال با کاهش قابل توجهی مواجه شد