پرونده ربایش و آزار
به گزارش سرمایه فردا، یک سال و نیم پیش خانواده دختر ۱۲ ساله افغان با مراجعه به مراجع انتظامی و قضایی، خبر از ناپدید شدن ناگهانی فرزندشان دادند. این دختر هر روز پس از پایان مدرسه به خانه بازمیگشت، اما در روز حادثه در زمان همیشگی به منزل نرسید و همین تأخیر موجب نگرانی شدید خانواده شد. آنان بلافاصله مسیر خانه تا مدرسه را جستوجو کردند، اما هیچ نشانی از دخترشان نیافتند.
با ثبت گزارش، پلیس عملیات گستردهای برای ردیابی آغاز کرد، اما تلاشها بینتیجه ماند تا اینکه پس از ۱۷ روز، رهگذران در حاشیه شهر دختر را در حالی یافتند که با دست و پای سوخته و وضعیتی وخیم رها شده بود. خانواده بلافاصله در جریان قرار گرفتند و او را به بیمارستان منتقل کردند. بررسیهای اولیه نشان داد که کودک در این مدت تحت شکنجههای مکرر و آزار جنسی قرار گرفته است.
پس از بهبود نسبی، پرونده به شعبه سوم دادگاه کیفری یک استان تهران ارجاع شد. دختر در شرح ماجرا گفت: «در مسیر بازگشت از مدرسه بودم که سه مرد ناشناس به من حمله کردند و مرا ربودند. آنها مرا به خانهای بردند که مکانش را نمیشناسم. دست و پایم را بستند و در اتاقی کوچک انداختند که پنجرههایش با کاغذ پوشانده شده بود. در این مدت بارها شکنجه و آزارم دادند. همه نقاب به صورت داشتند و چهرهشان را نمیدیدم، فقط شنیدم یکی از آنها دیگری را به نام فرزاد صدا زد و یکی نیز ریش داشت.»
با دستور قضایی، دوربینهای مداربسته مسیر تردد دختر بازبینی شد، اما آدمربایی دقیقاً در نقطه کور دوربینها رخ داده بود؛ نشانهای از برنامهریزی قبلی و حسابشده متهمان برای اجرای نقشه خود.
پرونده این حادثه تلخ همچنان مفتوح است و تحقیقات برای شناسایی و دستگیری عاملان ادامه دارد؛ پروندهای که بار دیگر ضرورت توجه جدی به امنیت کودکان و نظارت دقیقتر بر مسیرهای مدرسه تا خانه را یادآور میشود.