اگر پرسپولیس واقعا به سمت ایجاد یک زیرساخت مستقل و تیم “ب” حرکت کند، این اقدام را باید فراتر از یک اتفاق ورزشی دید.
مهدی حاجیوند؛ کارشناس اقتصاد ورزش: در فوتبال مدرن، باشگاهها از مدلهای سنتی مثل خرید بازیکن و پرداخت قراردادهای سنگین عبور کردهاند و این روزها دارایی واقعی یک باشگاه حرفهای، زمین تمرین، آکادمی، مرکز توسعه بازیکن، امکانات سختافزاری و زنجیره تولید استعداد است. اتفاقی که فعلا در فوتبال ایران از آن خبری نیست؛ هر چند که به تازگی خبری درباره باشگاه پرسپولیس منتشر شده که اگر به واقعیت برسد، میتواند یکی از مهمترین گامهای این باشگاه برای تغییر مدل اقتصادی خود باشد.
بر اساس برخی گزارشها، سهامدار عمده باشگاه پرسپولیس در مسیر توسعه زیرساختهای این باشگاه، مجموعه ورزشی سایپا را خریداری کرده است؛ مجموعهای که شامل ساختمان اداری و دو زمین چمن طبیعی است و میتواند در صورت نهایی شدن، به یکی از داراییهای مهم سرخها تبدیل شود.
البته این موضوع پیشتر نیز مطرح شده بود که پرسپولیس قصد دارد با خرید امتیاز یک تیم در لیگهای پایینتر، تیم «ب» خود را راهاندازی کند؛ خبری که در همان زمان با واکنش مسئولان سایپا همراه شد و روابط عمومی این باشگاه آن را تکذیب کرد. بنابراین هنوز باید منتظر اعلام رسمی طرفین درباره جزئیات این انتقال بود.
اما فارغ از درستی یا نادرستی این خبر، اصل و نفس این ماجرا اقدام مفیدی است و خواهی و ناخواهی باشگاهی مانند پرسپولیس باید به دنبال آن برود؛ چرا که باشگاههای بزرگ فوتبال ایران برای رسیدن به مدل پایدار، ناچارند از «باشگاهداری هزینهای» به سمت «باشگاهداری داراییمحور» حرکت کنند.
این در شرایطی است که در بسیاری از باشگاههای حرفهای جهان، تیم دوم، آکادمی و مرکز تمرین هزینه نیستند؛ بلکه بخشی از زنجیره ارزش باشگاه محسوب میشوند. در این راستا، باشگاهی مانند رئال مادرید، بارسلونا، بایرن مونیخ و بسیاری از تیمهای اروپایی، سالهاست روی توسعه استعداد، مالکیت زیرساخت و ایجاد مسیر انتقال بازیکن از ردههای پایه به تیم اصلی سرمایهگذاری کردهاند.
اهداف اقتصادی راهاندازی تیم «ب» برای پرسپولیس(در صورت تحقق):
۱- توسعه آکادمی و تولید بازیکن: به جای خرید دائمی بازیکن، باشگاه میتواند بخشی از نیاز خود را از مسیر تربیت استعداد تامین کند و حتی از انتقال بازیکنان درآمد ایجاد کند.
۲- افزایش ارزش دارایی باشگاه: زمین تمرین، ساختمان اداری و مجموعه ورزشی، داراییهای قابل اندازهگیری هستند که در ارزشگذاری یک باشگاه حرفهای اهمیت بالایی دارند.
۳- ایجاد مسیر حرفهای برای بازیکنان جوان: تیم دوم به بازیکنان زیر ۲۳ سال اجازه میدهد بدون فشار رقابت در سطح اول، تجربه بازی حرفهای کسب کنند.
۴- حرکت به سمت مدل باشگاهداری پایدار: در اقتصاد فوتبال، باشگاهی موفقتر است که فقط مصرفکننده منابع نباشد، بلکه بتواند دارایی، بازیکن، محتوا و درآمد جدید تولید کند.
ضمانتهای موفقیت یک تصمیم چیست! در این میان داشتن زمین و تیم دوم بهتنهایی برای یک باشگاه موفقیت نمیآورد؛ چرا که تجربه جهانی نشان داده این پروژهها زمانی موفق هستند که همراه با مدیریت حرفهای، برنامه توسعه استعداد، ساختار مالی شفاف و استراتژی بلندمدت باشند. بنابراین اگر پرسپولیس واقعا به سمت ایجاد یک زیرساخت مستقل و تیم “ب” حرکت کند، این اقدام را باید فراتر از یک اتفاق ورزشی دید.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا