پایگاه خبری سرمایه فردا

آمریکا و اسرائیل قبل از آتش‌بس پل‌ها و ریل را هدف قرار دادند در مقابل مردم با حلقه‌ای انسانی پیرامون تأسیسات برق، پیام روشنی دادند: «زیرساخت عمومی، خط قرمز است». این حرکت‌ها بازتابی از درک عمومی نسبت به اهمیت زیرساخت‌هایی است که زندگی روزمره به آن‌ها وابسته است.

اسرائیل بودجه سال ۲۰۲۶ را با تمرکز روی نیازهای جنگی تصویب کرده است. بودجه دفاعی این کشور به حدود ۴۵ میلیارد دلار افزایش یافته که نسبت به سال قبل ۲۶.۷ درصد رشد دارد. این رقم، بالاترین بودجه دفاعی در تاریخ اسرائیل است. نکته جالب این که بودجه دفاعی اسرائیل در یک دهه اخیر بیش از ۱۵۰ درصد افزایش یافته است.

بلومبرگ در گزارشی که حاصل گفت‌وگو با بیش از ۳۰ تاجر، مدیر، دلال، شرکت کشتیرانی و مشاور نفت و گاز است، به یک نتیجه‌گیری تکان‌دهنده رسیده است: جهان هنوز وخامت اوضاع را درک نکرده است. صنعت انرژی هشدار می‌دهد که بحران تازه آغاز شده است. اگر تنگه هرمز بسته بماند، جهان مجبور خواهد شد مصرف نفت و گاز خود را به شدت کاهش دهد.

به گفته مخبر، ادامه جنگ، خطر حذف ۱۶ میلیون بشکه نفت و شوک ۲۰۰ دلاری را در پی دارد. جنگ بلندمدت در منطقه، بزرگ‌ترین فاجعه انرژی قرن را رقم خواهد زد. این هشدار در حالی مطرح می‌شود که پنج هفته از جنگ می‌گذرد و تنگه هرمز همچنان به دست ایران بسته است. با وجود بمباران‌های گسترده و تهدیدهای مکرر، ایران نه تنها عقب‌نشینی نکرده، که مدیریت این آبراه استراتژیک را به دست گرفته و کشتی‌ها را با هماهنگی خود عبور می‌دهد. ادامه این وضعیت، می‌تواند اقتصاد جهان را با بزرگ‌ترین بحران انرژی قرن مواجه کند.

اظهارات مقامات آمریکایی برای مذاکره و فرصت‌های ۵ و ۱۰ روزه، این موضوع را در راستای فریب عملیاتی است، این بازه‌های زمانی یک تاکتیک فریب و برای خرید زمان و تکمیل مقدمات لجستیکی دشمن است. 

طی کمتر از یک سال، ایران دو بار به لبه پرتگاه جنگ کشانده شده است. پرسش بنیادین اینجاست: چرا حتی ریگان تندرو یا جرج بوش پسر، که ایران را یکی از اضلاع «محور شرارت» می‌نامید، هرگز ماشه را علیه خاک ایران نکشیدند؟ آیا مانع آن‌ها صرفاً برآورد تجهیزاتی بود، یا متغیری نامرئی اما قدرتمندتر به نام اراده ملی؟ موساد در برآورد خود از مردم ایران دچار اشتباه فاحشی شد. تحلیلگران این نهاد اطلاعاتی، اعتراضات چند سال اخیر را به اشتباه تفسیر کردند. آنها تصور کردند که نارضایتی‌های اجتماعی، به معنای فروپاشی همبستگی ملی و آمادگی مردم برای کنار گذاشتن دفاع از خاک است. اما پنج هفته جنگ ثابت کرد که مردم ایران، با وجود همه مشکلات، همچنان از خاک خود دفاع می‌کنند.

در پنجمین هفته جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بحث از اصلاحات داخلی بیش از هر زمان دیگری ضرورت پیدا کرده است. تمام شخصیت‌هایی که دل در گرو دشمن ندارند باید در مدیریت جامعه نقش داشته باشند. آرام آرام، افرادی که در اعتراضات خون کسی را نریختند باید آزاد شوند. بسیاری از شوراها و سازمان‌ها قابلیت ادغام دارند. فیلترینگ را باید برداشت. خوانندگان و هنرمندان لس‌آنجلسی را به ایران دعوت کرد. با آمریکا بدون واسطه مذاکره کرد.

در عصر جنگ‌های ماهواره‌ای و موشک‌های نقطه‌زن، بسیاری تصور می‌کنند جغرافیا به تاریخ پیوسته است. اما واقعیت میدان، روایت دیگری دارد. رشته‌کوه‌های زاگرس با نقاط کور راداری و دره‌های ژرف، سدی تسخیرناپذیر در برابر مهاجمان هستند. تنگه هرمز با صخره‌ها و جزایر ایرانی، جغرافیا را از یک ابزار دفاعی به سلاح تهاجمی تبدیل کرده است. وسعت سرزمین نیز به ایران اجازه می‌دهد مراکز حساس خود را چنان توزیع کند که نابودی همزمان آنها غیرممکن باشد. 

رئیس جمعیت هلال‌احمر، با انتشار آخرین آمار خسارت‌های جنگ، تصویری تکان‌دهنده از مقیاس فاجعه ارائه داد. بر اساس این گزارش تا ۴ فروردین، ۸۲ هزار و ۴۱۷ واحد غیرنظامی دچار آسیب شده‌اند که شامل ۶۲ هزار و ۴۴۰ واحد مسکونی و ۱۹ هزار و ۱۸۷ واحد تجاری در استان‌های مختلف کشور است. استان تهران با ۲۵ هزار و ۲۸۰ واحد آسیب‌دیده، بیشترین خسارت را متحمل شده است. ۲۸۱ مرکز درمانی، ۴۹۸ مدرسه و ۱۷ مرکز هلال‌احمر نیز در حملات دشمن آسیب دیده‌اند. ۱۸۶۹ خانواده تهرانی در ۲۳ مجموعه اقامتی اسکان داده شده‌اند. این آمار نشان می‌دهد که جنگ نه فقط زیرساخت‌های نظامی، که زندگی روزمره میلیون‌ها ایرانی را هدف قرار داده است.