پایگاه خبری سرمایه فردا

طی کمتر از یک سال، ایران دو بار به لبه پرتگاه جنگ کشانده شده است. پرسش بنیادین اینجاست: چرا حتی ریگان تندرو یا جرج بوش پسر، که ایران را یکی از اضلاع «محور شرارت» می‌نامید، هرگز ماشه را علیه خاک ایران نکشیدند؟ آیا مانع آن‌ها صرفاً برآورد تجهیزاتی بود، یا متغیری نامرئی اما قدرتمندتر به نام اراده ملی؟ موساد در برآورد خود از مردم ایران دچار اشتباه فاحشی شد. تحلیلگران این نهاد اطلاعاتی، اعتراضات چند سال اخیر را به اشتباه تفسیر کردند. آنها تصور کردند که نارضایتی‌های اجتماعی، به معنای فروپاشی همبستگی ملی و آمادگی مردم برای کنار گذاشتن دفاع از خاک است. اما پنج هفته جنگ ثابت کرد که مردم ایران، با وجود همه مشکلات، همچنان از خاک خود دفاع می‌کنند.

در پنجمین هفته جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بحث از اصلاحات داخلی بیش از هر زمان دیگری ضرورت پیدا کرده است. تمام شخصیت‌هایی که دل در گرو دشمن ندارند باید در مدیریت جامعه نقش داشته باشند. آرام آرام، افرادی که در اعتراضات خون کسی را نریختند باید آزاد شوند. بسیاری از شوراها و سازمان‌ها قابلیت ادغام دارند. فیلترینگ را باید برداشت. خوانندگان و هنرمندان لس‌آنجلسی را به ایران دعوت کرد. با آمریکا بدون واسطه مذاکره کرد.

در عصر جنگ‌های ماهواره‌ای و موشک‌های نقطه‌زن، بسیاری تصور می‌کنند جغرافیا به تاریخ پیوسته است. اما واقعیت میدان، روایت دیگری دارد. رشته‌کوه‌های زاگرس با نقاط کور راداری و دره‌های ژرف، سدی تسخیرناپذیر در برابر مهاجمان هستند. تنگه هرمز با صخره‌ها و جزایر ایرانی، جغرافیا را از یک ابزار دفاعی به سلاح تهاجمی تبدیل کرده است. وسعت سرزمین نیز به ایران اجازه می‌دهد مراکز حساس خود را چنان توزیع کند که نابودی همزمان آنها غیرممکن باشد. 

رئیس جمعیت هلال‌احمر، با انتشار آخرین آمار خسارت‌های جنگ، تصویری تکان‌دهنده از مقیاس فاجعه ارائه داد. بر اساس این گزارش تا ۴ فروردین، ۸۲ هزار و ۴۱۷ واحد غیرنظامی دچار آسیب شده‌اند که شامل ۶۲ هزار و ۴۴۰ واحد مسکونی و ۱۹ هزار و ۱۸۷ واحد تجاری در استان‌های مختلف کشور است. استان تهران با ۲۵ هزار و ۲۸۰ واحد آسیب‌دیده، بیشترین خسارت را متحمل شده است. ۲۸۱ مرکز درمانی، ۴۹۸ مدرسه و ۱۷ مرکز هلال‌احمر نیز در حملات دشمن آسیب دیده‌اند. ۱۸۶۹ خانواده تهرانی در ۲۳ مجموعه اقامتی اسکان داده شده‌اند. این آمار نشان می‌دهد که جنگ نه فقط زیرساخت‌های نظامی، که زندگی روزمره میلیون‌ها ایرانی را هدف قرار داده است.

در چهارمین هفته جنگ خاورمیانه،  آمریکا و اسرائیل در یک همپوشانی عملیاتی، فرسایش زیرساخت‌های ایران را هدف قرار داده‌اند، در حالی که ایران با هدف قرار دادن تأسیسات همسایگان، ناخواسته در پازل «منطقه سوخته» بازی می‌کند.

تهدید تازه دونالد ترامپ برای حمله به نیروگاه‌های برق ایران، اگرچه در ظاهر نشانه عزم جدی واشنگتن برای شکستن مقاومت تهران است، اما در عمل می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. ایران در یک ماه گذشته نشان داده که در برابر فشارها نه تنها عقب‌نشینی نمی‌کند، که با ابتکار عمل، هزینه‌های سنگین‌تری را بر دشمن تحمیل می‌کند.

معامله ۱۶ میلیارد دلاری آمریکا با امارات و کویت، خیلی بیشتر از یک قرارداد ساده تسلیحاتی است. این فروش توی بستر جنگ ایران و آمریکا معنا پیدا می‌کند و چند واقعیت مهم را نشان می‌دهد.

جنگ علیه ایران سبب انشقاق در میان مشاوران و نزدیکان دونالد ترامپ شده است چون ترامپ به دنبال پیروزی در نبردی غیرممکن است.

اکنون زمان مظلوم‌نمایی و تصویر کردن ویرانی‌ها نیست؛ هنر امروز باید راوی حماسه و ایستادگی یک ملت باشد.