پایگاه خبری سرمایه فردا

یک کارشناس بازار سرمایه با اشاره به تشدید ریسک‌های سیاسی و اجتماعی به سرمایه‌گذاران هشدار داد: «در شرایط فعلی، باید دو حساب جداگانه داشته باشید؛ یک پول برای مخارج روزمره که کاملاً بیرون از بازار باشد و یک پول برای سرمایه‌گذاری در بورس که با پذیرش ریسک سیستماتیک وارد کرده‌اید و قرار نیست با کوچکترین خبری آن را خارج کنید.»

کارشناس بازار سرمایه، با اشاره به رشد ۱۱ درصدی شاخص کل در دی‌ماه، از تغییر جهت سرمایه‌ها از گروه دارویی به سمت سهام بزرگ و پالایشی خبر داد و گفت: «اظهارات وزیر اقتصاد درباره تداوم ارز ترجیحی دارو در بودجه ۱۴۰۴، مسیر بازار را تغییر داد.»

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است. افت شدید سود در نمادهایی مانند قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که بخشی از صنعت در حال از دست دادن مزیت رقابتی است.

دلار ۱۳۶ هزار تومانی، بازار سهام را در محدوده‌های فعلی عمیقاً ارزنده ساخته است. همان‌طور که در گذشته وقتی دلار ۸۵ هزار تومان بود بارها گفته شد که این سطح ارزنده است و آن زمان به دلیل فضای مثبت مذاکرات کسی خرید نمی‌کرد، امروز هم به دلیل ترس از جنگ عده‌ای از خرید جا می‌مانند.

در شرایط کنونی ابزارهای تحلیلی سنتی از نسبت‌های بنیادی مثل P/E و P/S گرفته تا مدل‌های فوروارد هنوز نتوانسته با نشان دادن حد و حدود ارزندگی سهام به بازار کمک کند، چون مشکل اینجاست که بازار در شرایط نااطمینانی سیاسی، کمتر به این خط‌کش‌ها گوش می‌دهد.

عملکرد ۹ ماهه گروه زغال‌سنگ نشان داد کربن با کاهش ۳۲ درصدی سود و کشرق با زیان ۵۸ میلیاردی و افزایش ۳۹۹ درصدی زیان و کزغال با افت ۱۴۳ درصدی نسبت به سال قبل بدترین گزارش را دادند.

اگرچه برخی نمادهای شیمیایی با جهش‌های چندبرابری سود در صدر جدول ایستاده‌اند، اما افت‌های سنگین و زیان‌های رو به افزایش در نمادهایی مانند شلیا، شدوص، ممسنی، دهدشت و کازرو نشان می‌دهد که این صنعت همچنان با مشکلات ساختاری، ضعف مدیریتی و بی‌ثباتی عملیاتی دست‌به‌گریبان است. رشدهای پرزرق‌وبرق نمی‌توانند واقعیت شکننده بخش بزرگی از این گروه را پنهان کنند.

سقوط سودآوری های‌وب و رانفور، زیان سنگین تپسی و بحران تأمین تجهیزات در اپراتورهای بزرگ، همگی تصویری از یک صنعت گرفتار در چرخه هزینه‌های دلاری و تعرفه‌های ثابت را ترسیم می‌کند.

بازار سرمایه میان سایه جنگ و امید به صلح معلق مانده و تنها نوسان‌گیرها، چه حقیقی، چه حقوقی یا بازارگردان، از هر موج کوچک، سود بیرون می‌کشند و سهامداران در انتظار اصل سرمایه اند.