پایگاه خبری سرمایه فردا

دولت ایران توانایی نوسازی زیرساخت‌ها، سرمایه‌گذاری در آموزش و بهداشت، و ارائه خدمات با کیفیت به شهروندان خود را به شدت از دست داده است. بودجه سرانه ۴۴۰ دلاری یعنی به ازای هر شهروند، دولت نمی‌تواند حتی یک ماه هزینه زندگی حداقلی را تأمین کند. این یک زنگ خطر جدی برای آینده کشور است.

ایران نه در سال ۱۹۷۰ و نه در سال ۲۰۲۴ در جمع بیست کشور اول از نظر درآمد سرانه قرار نداشته است. با جمعیتی بیش از ۸۵ میلیون نفر و تولید ناخالصی که در سال‌های اخیر به دلیل تحریم‌ها و محدودیت‌ها تحت فشار بوده، درآمد سرانه ایران بسیار پایین‌تر از میانگین جهانی است.

تحلیلگران و فعالان بازار سرمایه به جای نگاه دوگم به ابزارهایی مانند تحلیل تکنیکال یا خوش‌بینی‌های غیرواقع‌بینانه، یک رویکرد سیستمی و چندبعدی اتخاذ کنند. این رویکرد باید شامل بررسی جامع ریسک‌های ژئوپلیتیک، اقتصادی و ساختاری باشد و به‌ویژه در شرایط ایران، توجه ویژه‌ای به کانتکست منطقه‌ای و بی‌ثباتی‌های ناشی از سیاست‌های داخلی و خارجی داشته باشد.

تورم در ایران را باید محصول برهم‌خوردگی تعادل میان تقاضاهای اسمی و ظرفیت‌های واقعی اقتصاد دانست؛ وضعیتی که ریشه در ناترازی‌های نهادی، ضعف سیاست‌های هماهنگ‌کننده و فشارهای خارجی دارد. مدیریت پایدار تورم در این چارچوب مستلزم مجموعه‌ای از اصلاحات نهادی، تقویت توان تولید، تثبیت نظام ارزی و ارتقای انضباط مالی است.

طی روزهای اخیر، انبوهی از گزارش‌های فروش ماهانه شرکت‌های بورسی منتشر شده است. بررسی این گزارش‌ها نشان می‌دهد که عملکرد بسیاری از شرکت‌ها در اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ نسبت به فروردین ماه (و همچنین نسبت به مدت مشابه سال قبل) رشد چشمگیر و بعضاً چند برابری داشته است.

نتیجه کار دکتر  فریدمن که با دعوت ژنرال پینوشه به شیلی دعوت شده بود مشخص است، سیاست‌های فریدمن و شاگردانش نه‌تنها در طی ۱۵ سال، در آمد سرانه مردم شیلی را ۳ برابر کرد، بلکه همانطور که فریدمن در همان سال‌ها در دانشگاه ملی شیلی وعده داده بود، نظام سیاسی شیلی نیز هر روز بازتر شد تا این که در سال ۱۹۹۰ به یک دموکراسی تمام عیار تبدیل شد.

اگر جنگ به سرعت پایان یابد و صلح پایدار برقرار شود، تورم جهانی فروکش می‌کند و طلا و نقره اصلاح قیمتی خواهند داشت. در آن سناریو، بازار سهام (به ویژه در ایران) ممکن است جهش جبرانی داشته باشد.

جنگ اخیر، دستکم سه اثر منفی اقتصادی بر جای گذاشته است؛ خروج ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون مترمکعبی گاز از پارس جنوبی برای دو سال، تغییر ساختار زنجیره فولاد با مازاد در بالادست و کمبود در پایین‌دست، و همچنین رفتار متفاوت صندوق‌های درآمد ثابت که با تقسیم سود ماهانه، بازدهی ۳۱ درصدی ثبت کرده‌اند. در کنار همه اینها، بازار طلا با حباب منفی نسبت به دلار مواجه است. گزارش پیش‌رو، هر یک از این پدیده‌ها را با نگاهی به ارقام، درصد تغییرات و سود و زیان صنایع تحلیل می‌کند.

تصویری از بحران فعلی اقتصاد جهانی پیچیده است. آنچه امروز می‌توان گفت این است که جهان در آتش نفت می‌سوزد و هیچ کس، نه ایران، نه اروپا و نه آمریکا، از این آتش در امان نمانده است. تنها سوالی که باقی می‌ماند این است: این آتش تا کجا پیش خواهد رفت و پس از خاکستر شدن، چه چیزی از اقتصاد جهان باقی خواهد ماند؟