پایگاه خبری سرمایه فردا

بازگشایی هیجانی پتروشیمی‌های آسیب‌دیده با شفاف‌سازی ناقص، ریسک تازه‌ای برای سهامداران خرد و اعتماد بازار سرمایه ایجاد کرده است.

در بازگشایی برخی نمادهای پتروشیمی در بورس اشاره شده هرگونه توقف یا محدودیت در تولید شرکت‌های بزرگ پتروشیمی می‌تواند بر میزان تولید و فروش دوره‌ای، برنامه‌های صادراتی و در نهایت سودآوری شرکت اثرگذار باشد. دوم، اشاره به راه‌اندازی محدود واحدها نشانه تلاش برای بازگشت مرحله‌ای به تولید و مدیریت شرایط اضطراری است.

فروردین ۱۴۰۵ را بدون تردید می‌توان یکی از بهترین ماه‌های تاریخ صنعت اوره کشور نامید. پنج شرکت از شش شرکت بررسی‌شده رشد مثبت داشته‌اند و سه شرکت رشدهای سه و چهار رقمی را تجربه کرده‌اند.

در این گزارش، تک‌تک شرکت‌های پتروشیمی را در سه صنعت جداگانه واکاوی می‌کنیم و سود و زیان پنهان پشت هر نماد را نقد می‌کنیم.

جنگ صنعت پتروشیمی ایران را حسابی لرزاند. در حال حاضر شرکت ملی صنایع پتروشیمی با یک ابلاغیه فوری، گفت صادرات همه محصولات پتروشیمی تا اطلاع ثانوی ممنوع است. دلیل هم اعلام شده: «تأمین نیاز بازار داخلی».

منطقه ویژه انرژی پارس جنوبی در عسلویه، بزرگ‌ترین قطب گازی جهان، هدف حملات هوایی قرار گرفته است. شرکت‌های مبین انرژی و دماوند انرژی که برق، آب و اکسیژن پتروشیمی‌های عسلویه را تأمین می‌کردند، بمباران شده‌اند. این دو شرکت که همانند فجر انرژی در ماهشهر عمل می‌کردند، قلب تپنده تأمین انرژی صنایع پایین‌دستی منطقه بودند.

مجموع صادرات محصولات پتروشیمی ایران سال ۱۴۰۴ به ۲۹.۲ میلیون تن به ارزش ۱۳ میلیارد دلار رسیده بود‌ به دلیل همین روند رشد باعث شد دشمن آن را مورد هدف قرار دهد.

گزارش‌های عملکرد ۹ ماهه شرکت‌های پتروشیمی در سال ۱۴۰۴، تصویری از یک جهش تاریخی در دو صنعت کلیدی اوره و متانول را ترسیم می‌کند. در شرایطی که بازارهای جهانی با نوسانات همراه بوده‌اند، شرکت‌های اوره‌ساز با ثبت رشد ۸۳ درصدی درآمد تجمیعی، رکوردی چشمگیر به جای گذاشته‌اند. متانول‌سازان نیز با رشد ۵۱ درصدی، عملکردی فراتر از انتظار از خود نشان داده‌اند. گزارشی از ارقامی که از شکوفایی صنعت پتروشیمی در سال جاری حکایت دارد.

در میان شرکت‌های پتروشیمی نوری با درآمد ۱۸۰ هزار میلیارد تومانی، سلطان بی‌چون و چرای این صنعت است و مارون با رشد ۵۴ درصدی و جم‌پیلن با جهش ۶۶ درصدی، درخشان‌ترین چهره‌های این دوره محسوب می‌شوند. اما در میان این همه شکوه و جلال، دو نماد خاموش در حاشیه ایستاده‌اند. شاراک با رشد تنها ۱۹ درصدی و شجم با رشد ۱۸ درصدی، نه تنها از قافله رشد عقب مانده‌اند، که عملاً سهم بازار خود را به رقبا واگذار کرده‌اند. اینجا دیگر پای نوسانات قیمت جهانی یا مشکلات صادراتی در میان نیست؛ اینجا بوی مدیریت ضعیف و بحران عملیاتی از دو شرکت به مشام می‌رسد.