پایگاه خبری سرمایه فردا

مرگ مطبوعات با یک ضربه اتفاق نمی‌افتد. با انباشت فشارهای کوچک است که روزنامه‌ها از پا در می‌آیند. قیمت کاغذ، هزینه توزیع، افت آگهی و حالا مالیات فشار مضاعفی وارد کرده‌است.

توقیف گسترده روزنامه‌ها، محدودیت‌های سیاسی، فشارهای قضایی و نااطمینانی دائمی، آرام‌آرام مطبوعات را از جایگاه مرجعیت اجتماعی دور کرد.

اگر کسب‌وکار واقعی هستید و با سرمایه خودتان کار می‌کنید، در شرایط قطعی اینترنت و تورم چند صد درصدی، به جای دویدن به دنبال سهم بازار واهی، روی حفظ مشتریان فعلی‌تان تمرکز کنید. شما برای زنده ماندن به یک مشتری وفادار نیاز دارید، نه به صد هزار ممبر فیک که هیچ‌وقت از شما خرید نمی‌کنند.

سیاست ترامپ در رسانه‌ها ابهام و تخریب شخصیتی خبرنگاری است که سوالاتی می‌پرسد که اساسا او را به چالش می‌کشد.

اخبار جعلی دیگر تنها یک معضل جهانی نیست، بلکه در ایران به دلیل محدودیت‌های رسانه‌ای و نبود شفافیت سیاسی، به بحرانی فراگیر بدل شده است. کارشناسان در نشست اخیر تأکید کردند که فقدان آزادی رسانه، ضعف اخلاق حرفه‌ای و رقابت ناسالم برای دیده‌شدن، زمینه‌ساز گسترش فیک‌نیوزها شده و اعتماد عمومی را به شدت آسیب زده است.

حقوقدان و کارشناس رسانه، با انتقاد از عملکرد شهرداری تهران در پلمپ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران، تأکید کرد که نه شهرداری به وظایف قانونی خود در حمایت از نهادهای مدنی پایبند است و نه دولت پزشکیان تحرک لازم برای تقویت جامعه مدنی را نشان می‌دهد. او هشدار داد که بی‌توجهی به انجمن‌های صنفی و رسانه‌های مستقل، در نهایت به تضعیف خودِ دولت منجر خواهد شد.

در جهان امروز، ساختار رسانه‌ای در هر نظام حکمرانی، نه تنها ابزاری برای اطلاع‌رسانی، بلکه رکن چهارم قدرت و یکی از پایه‌های ثبات، شفافیت و سلامت در جامعه است. رسانه‌های حرفه‌ای و مستقل با افشاگری فساد، تبیین تصمیمات حاکمیتی، پیوند با افکار عمومی و بازتاب صدای جامعه، به اصلاح سازوکارها و افزایش کارآمدی حکومت کمک می‌کنند.

سیل مرگبار تگزاس و ناکارآمدی نهادهای امدادی آمریکا بار دیگر نشان داد که اولویت سیاستمداران واشنگتن نه جان شهروندان، بلکه تثبیت روایت‌هایی است که در سیاست خارجی دست بالا را برای حمله و تجاوز فراهم ‌کند. روایت «ایران تهدید» حاصل سال‌ها تبلیغات رسانه‌ای و ایجاد دوگانه‌های ساختگی مانند «امنیت/اقتصاد» یا «مقاومت/رفاه» است؛ روایتی که نه تنها چهره ایران را تحریف می‌کند، بلکه زمینه‌ساز حملاتی می‌شود که در نبود تصویر قدرتمند ملی، امکان وقوع پیدا می‌کنند.

اصحاب رسانه می‌دانند که از ابتدای آشنایی ما ایرانیان با رسانه‌های مدرن، همواره کشاکشی میان اقتضائات ریتوریک رسانه‌ای و حقیقت وجود داشته است.