پایگاه خبری سرمایه فردا

چنان چه شی جی پینگ، ولادیمیر پوتین و بنیامین نتانیاهو، قصد داشتند در گردونه  انتخابات ایالات متحده،  شایسته ترین فرد را درجهت منافع ملی کشورشان برگزینند، هیچ گزینه ای بهتر از دونالد ترامپ نمی یافتند(و به اغلب احتمال در عمل هم همین بود)، چرا؟!

نظرسنجی تازه نشان می‌دهد محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا به ۳۴ درصد سقوط کرده است که ناشی از تبعات جنگ ایران و افزایش تورم بوده‌است.

جهان حدود ۶۵۰ میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک نفت خود را از دست داده است اما همچنان ترامپ بی توجه به اقتصاد جهانی به سیاست‌های یکجانبه گرایانه ادامه می‌دهد.

دونالد ترامپ، در طول زندگی‌اش ویژگی‌هایی از خود به نمایش گذاشته ‌‌که کمتر از یک رئیس‌جمهور آمریکا انتظار می‌رود: برونگرایی شگرفی که با نوعی از ناخوشایند بودنِ بسیار، ترکیب شده است.‌‌

با وجود انتقادهای تند پادکستر مشهور آمریکایی از جنگ علیه ایران، رئیس‌جمهور آمریکا در تلاش‌ است این چهره تأثیرگذار را کنار خود نگه دارد.

دونالد ترامپ دیشب همه آنچه را در دل داشت رو کرد؛ برپایی جنگ مطلق با هدف بازگرداندن ایران به «عصر حجر». این تهدید، فراتر از یک شعار تبلیغاتی، یک دکترین جدید است که در آن واشنگتن بر «بی‌اثر کردن ملی» متمرکز شده است.

ترامپ پیش‌تر خواستار «تصاحب نفت» در کشورهایی شده که آمریکا در آنها مداخله نظامی داشته است، از جمله عراق و ونزوئلا و این نشان دهنده توهم ذاتی او در تصاحب نفت کشورهای دیگر است.

جریان پادشاهی‌خواه به رهبری شاهزاده رضا پهلوی، در سال‌های اخیر توانسته است خود را به عنوان منسجم‌ترین بدنه مخالفت با جمهوری اسلامی نشان دهد. اما بقا و رشد این جریان اکنون با یک پارادوکس بزرگ روبروست: دونالد ترامپ. رئیس‌جمهوری که گاه از «بازگرداندن عظمت به ایران» سخن می‌گوید اما در واقعیت تهدید به نابودی زیرساخت‌های حیاتی کشور می‌کند.

اظهارات اخیر ترامپ را می‌توان ترکیبی از فشار روانی، تلاش برای مدیریت بازار نفت، واکنش به چالش‌های میدانی و استفاده سیاسی از بحران دانست. این سخنان، هرچند جنجالی، اما بخشی از واقعیت بزرگ‌تری را آشکار می‌کند.