پایگاه خبری سرمایه فردا

در این گزارش، به تحلیل چهار سناریوی پیش روی ترامپ، ریشه‌های اشتباه راهبردی آمریکا در حمله به ایران، و چرایی شباهت این جنگ به «جنگ ویتنام» می‌پردازیم.

تولسی گبرد، رئیس اطلاعات ملی آمریکا که روزی منتقد جنگ‌های واشنگتن بود، پس از حمایت از حمله دولت ترامپ به ایران، سرانجام تصمیم گرفت از قدرت کناره گیری کند.

پس از رسوایی واترگیت، حساسیت افکار عمومی نسبت به فساد سیاسی به اندازه‌ای بالا رفت که روسای‌جمهور ناچار شدند ساختارهای پیچیده اخلاقی و حقوقی برای جلوگیری از تعارض منافع ایجاد کنند.

سند امنیت ملی ترامپ، با تمام تندی و تحقیرآمیزی که دارد، انعکاس یک «واقعیت تلخ» است؛اروپا دیگر آن شریک استراتژیک قدرتمند و قابل اتکای دوران جنگ سرد نیست. اقتصاد اروپا در حال افول است، جمعیت آن در حال پیر شدن است، وابستگی انرژی آن به روسیه آن را آسیب‌پذیر کرده، و سیاست‌های داخلی آن به سمت چپ رادیکال و سوسیالیسم حرکت کرده است.

بریکس با دلارزدایی و ابزارهای مالی جدید، می‌تواند بخشی از فشار تحریم‌ها و انزوای اقتصادی ایران را کاهش دهد.

همزمان با تشدید جنگ با ایران و جهش دوباره تورم، محبوبیت اقتصادی دونالد ترامپ در حال فروریختن است.

چنان چه شی جی پینگ، ولادیمیر پوتین و بنیامین نتانیاهو، قصد داشتند در گردونه  انتخابات ایالات متحده،  شایسته ترین فرد را درجهت منافع ملی کشورشان برگزینند، هیچ گزینه ای بهتر از دونالد ترامپ نمی یافتند(و به اغلب احتمال در عمل هم همین بود)، چرا؟!

نظرسنجی تازه نشان می‌دهد محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا به ۳۴ درصد سقوط کرده است که ناشی از تبعات جنگ ایران و افزایش تورم بوده‌است.

جهان حدود ۶۵۰ میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک نفت خود را از دست داده است اما همچنان ترامپ بی توجه به اقتصاد جهانی به سیاست‌های یکجانبه گرایانه ادامه می‌دهد.