خبرنگاران نیویورک‌تایمز در کتابی جدید از تفاوت‌های قابل‌توجه عملکرد دونالد ترامپ در دور دوم ریاست‌جمهوری و تصمیم برای جنگ با ایران می‌گویند

یاسمن طاهریان: در شرایطی که دور دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ با رسوایی‌های پرونده جفری اپستین و جنگ با ایران آغاز شد، مگی هیبرمن و جاناتان سوان، خبرنگاران نیویورک‌تایمز در کتابی جدید به‌نام «تغییر رژیم: درون ریاست‌جمهوری امپریالیستی دونالد ترامپ» مخاطبان را به اعماق کاخ سفید می‎برند. هیبرمن و سوان این کتاب را ۱۷ ماه پس از آغاز دور دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ منتشر کردند. کتابی که بر اساس هزار مصاحبه و سال‌ها تحقیق نوشته شده است.

‌

زمانی که این دو خبرنگار به اتاق بیضی کاخ سفید رفتند تا با ترامپ صحبت کنند، او مشتاقانه نامه‌ای دو صفحه‌ای از یکی از حامیان خود که رئیس‎جمهور آمریکا او را تاریخ‌نگار توصیف کرده بود، نشان داد. در این نامه ترامپ فردی قدرتمندتر از برخی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخی از جمله ناپلئون، جوزف استالین، آدولف هیتلر و مائو توصیف شده بود. اما خبرنگاران تایمز به‌زودی متوجه شدند این نامه را نه یک تاریخ‌نگار بلکه فردی نوشته که زمانی مسئول حمل چمدان چوب‌ها و تجهیزات گلف «گری پلیر»، یکی از گلف‌بازان حرفه‌ای اهل آفریقای جنوبی بوده است. اما مقایسه ترامپ با چهره‎های تاریخی این امر را برای خبرنگاران نیویورک‌تایمز آشکار کرد که او از اینکه در جمع این دسته از رهبران جهان باشد بسیار خشنود است. جاناتان سوان در گفت‌وگویی با مجله ونیتی‌فر می‌گوید: «او می‌خواهد بزرگ‌مرد تاریخ باشد.»

اسناد اپستین

سوان و هیبرمن در بخشی از این کتاب به چندین جلسه اشاره می‌کنند که پس از وحشتی که بر سر انتشار اسناد اپستین ایجاد شد، برگزار شدند. این جلسات در اتاق وضعیت برگزار می‌شدند؛ اتاقی که به امنیت بالایش شناخته می‌شود و حتی بردن تلفن همراه به داخل آن ممنوع است. در یکی از این جلسات حدودا ۶ نفر از جمله مقامات ارشد کاخ سفید و وزارت دادگستری حضور داشتند. اما ترامپ در این جلسات حضور نداشته چون اساسا نمی‌خواست خود را درگیر این پرونده بکند. یکی از تفاوت‌های قابل توجه دور اول و دوم ریاست‌جمهوری ترامپ این است که در دور اول افشاگری‌های فراوانی رخ داد اما کابینه دولت دوم ترامپ هر اسراری را بخواهد محرمانه نگه می‌دارد.

مصداق آن هم تفاهم‎‌نامه میان آمریکا و ایران است. سوان ادعا می‌کند که برخی از  مقامات بلندمرتبه دولت آمریکا این سند را ندیده بودند و تنها عده محدودی از آن خبر داشتند. به‌گفته سوان آنچه در این دوره با عقل جور در نمی‌آید این است که ادعا می‌شود این یکی از شفاف‌ترین دولت‌های آمریکاست و تفاوت‌های این دو دوره نشان می‌دهد انگار نوعی از تغییر رژیم در داخل آمریکا و در ریاست‌جمهوری رخ داده است.

ادعای تقلب در انتخابات ۲۰۲۰

آنچه از کابینه دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ عیان است این است که هر اقدام تعمدی است؛ از جمله اطلاعات غلطی که ارائه می‌دهند. وقتی از سوان و هیبرمن سوال می‌شود که آیا ترامپ واقعا باور دارد که در انتخابات ۲۰۲۰ تقلب شده یا نه، هیبرمن می‌گوید به‌سختی می‌توان گفت که ترامپ به تقلب باور دارد یا فقط آن را تکرار می‌کند چون او به قدرت تکرار و تاثیر آن بر رای‌دهندگان، رسانه‌ها و حتی دیگر رهبران جهان باور دارد. در گزارش سوان و هیبرمن تعداد بسیاری از اطرافیان ترامپ دیده می‌شوند که معتقدند ترامپ خود را متقاعد کرده در انتخابات تقلب شده است. اما هیبرمن می‌گوید نمی‌تواند متوجه شود که آیا این مسئله برای ترامپ مهم است یا نه چرا که بسیاری از افراد کابینه‌اش تقلب را قبول ندارند و زمانی که خبرنگاران از ترامپ می‌پرسند چرا به دادگاه شکایت نمی‎‌کند از پاسخگویی طفره می‌رود.

تغییر در نشست‌های خبری کاخ سفید

هیبرمن معتقد است کاخ سفید ساختار نشست‌های خبری را به‌گونه‌ای تغییر داده تا بیشتر شامل خبرنگارانی شود که با ترامپ رابطه دوستانه‎ای دارند. تنها کسی که او را به چالش می‌کشد کیتلین کالینز خبرنگار سی‌ان‌ان است. کالینز با اینکه بارها با لفاظی‌ها و توهین‌های ترامپ روبه‌رو شده اما همچنان حالت چهره خود را حفظ می‌کند ولی هیچ خبرنگار دیگری سوال‌های انتقادی او را ادامه نمی‌دهد که در مقایسه با دولت اول ترامپ قابل توجه است. امروزه خبرنگاران بسیاری شماره تلفن همراه ترامپ را دارند اما این ترامپ است که شرایط را تحت کنترل دارد. با اینکه کمابیش اخباری منتشر می‌شود اما در وهله اول این ترامپ است که اهداف را مشخص می‌کند. او ممکن است حرفی را الان بزند اما ۱۵ دقیقه بعد حرفش را کاملا تغییر دهد.

هیبرمن می‌گوید این دقیقا همان کاری است که پیش از ریاست‌جمهوری‌اش زمانی که در نیویورک بود با رسانه‌های زرد می‌کرد.  این نشان می‌دهد داشتن تلفن همراه رئیس‌جمهور آمریکا می‌تواند رسالت روزنامه‌نگاران را زیر سوال ببرد. سوان و هیبرمن می‌گویند با اینکه شماره تلفن ترامپ را دارند اما با او تماس نمی‌گیرند چون نهایتا در تماسی دو دقیقه‌ای ترامپ به آنها می‌گوید که همه‌چیز به‌خوبی پیش می‌رود.  جان استوارت، مجری برنامه دیلی‌شو می‌گوید شاید بتوان ریاست‌جمهوری ترامپ را با سریال‌های رئالیتی مقایسه کرد مثل برنامه «کارآموز» که ترامپ خود مجری آن بود. به‌گونه‌ای که عده‌ای به اتاق ترامپ می‌آیند و برای ایده خود به رقابت می‌پردازند، ترامپ یکی از این ایده‌ها را که جلوه بیشتری دارد انتخاب می‌کند و پیش می‌برد اما پس از شکست آن  دیگر هیچ پیگیری صورت نمی‌گیرد.

مثل وضع تعرفه‌های سنگین که زمانی که شکست خورد دیگر کسی پیگیری نکرد. جان استوارت جنگ ایران را مصداق آن می‌داند. او می‌گوید که دولت اوباما ۱۸ ماه برای رسیدن به توافق برجام مذاکره کرد اما ترامپ روی کار آمد و گفت حالا اگر بمبارانشان کنیم چه می‌شود، یک هفته که بیشتر طول نمی‌کشد. سوان می‌گوید بسیاری از افراد کابینه او که در کمپین ریاست‌جمهوری کنارش بودند او را چهره‌ای می‌دانند که از ۴ استیضاح و ۲ تلاش برای ترور، جان سالم به در برده و بالاخره در انتخابات پیروز شده است. در کابینه قبلی افرادی بودند که او را مرد خطرناکی می‌دیدند اما افراد کابینه فعلی بیشتر به او باور دارند که شاید ترامپ چیزی می‌داند که بقیه از آن بی‌خبرند. مثال آن هم جنگ با ایران است.

تاثیر نتانیاهو بر ترامپ برای حمله به ایران

سوان و هیبرمن در این کتاب از توالی وقایعی نوشته‌اند که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل به اتاق وضعیت می‌رود و ایده خود درباره تغییر رژیم در ایران را ارائه می‌دهد که چه اتفاقاتی قرار است بیفتد و چه کسانی روی کار خواهند آمد. سازمان اطلاعات مرکزی یا سیا شبانه تحلیل‌هایی را انجام می‌دهد و روز بعد به اتاق وضعیت برمی‌گردد و می‌گوید که این اتفاق شدنی نیست و بسیار دور از واقعیت است. جان رتکلیف رئیس سیا به ترامپ می‌گوید ایده نتانیاهو مضحک است. مارکو روبیو وزیر امور خارجه هم با رتکلیف موافق است.

ترامپ در پاسخ می‌گوید که شاید مضحک باشد اما حس ششم نتانیاهو درست است. در واقع ترامپ این تصمیم را براساس حس درونی نتانیاهو گرفت که این جنگی سریع خواهد بود و ایران به‌سرعت سقوط می‌کند چون رژیم ایران ببر کاغذی است. اما تمام این موارد اشتباه از آب درآمدند. حتی زمانی که تاکر کارلسون، مفسر و مجری تلویزیونی که پیش‌تر از حامیان ترامپ بود تلاش کرد ترامپ را از حمله به ایران منصرف کند. ترامپ به او گفت که همه‌چیز به‌خوبی پیش خواهد رفت. سوان می‌گوید افراد بسیاری در تیم ترامپ حمله به ایران را ایده بدی می‌دانستند.

به گفته سوان کسی با قاطعیت بیشتری این را با ترامپ مطرح کرد، جی‌دی ونس معاون ترامپ بود. این موضوع ترامپ را خشمگین کرد. خیلی‌ها هم از اظهارنظر خودداری کردند. نتیجه آن شد که پس از مدتی ترامپ انتقادهایش را از نتانیاهو آغاز کرد و گفت که او از کنترل خارج شده و باید توافق با ایران را بپذیرد. یکی از مشاوران ترامپ در سال گذشته به هیبرمن و سوان گفته بود که یکی از اقدامات فاجعه‌باری که می‌تواند بیفتد آغاز جنگ با ایران است و او قطعا استعفا می‌دهد اما هیبرمن بدون اینکه نام ببرد می‌گوید این فرد همچنان استعفایی ارائه نکرده است. می‌توان تصور کرد که این فرد همان جی‌دی ونس باشد اما هیبرمن و سوان نه تایید می‌کنند نه تکذیب.