پایگاه خبری سرمایه فردا

تعرفه چین برای واردات از آفریقا صفر شد، کشاورزان کنیا می‌گویند بازار عظیم چین می‌تواند صادرات قهوه، چای و محصولات کشاورزی را افزایش دهد.

چین در بسیاری از مسائل کلیدی از جمله تحریم‌ها، کنترل در حوزه فناوری، عناصر کمیاب و ایران می‌تواند مقابل ترامپ بایستد.

‌رقابت فناوری میان آمریکا و چین به اوج رسیده و مسئله تایوان همچنان یکی از خطرناک‌ترین خطوط گسل جهان باقی مانده‌است.

موضعگیری اخیر چین در قبال تحریم‌های آمریکا علیه نفت ایران، یک پیام روشن به واشنگتن دارد: «دیگر آن آمریکای سابق نیستید». جهان به سمت چندقطبی شدن پیش می‌رود و دلار در حال از دست دادن هژمونی خود است.

اقتصاد چین سال‌ها بر پایه سرمایه‌گذاری‌های سنگین و صادرات بنا شده است؛ مدلی که در دهه‌های گذشته موتور رشد قدرتمند این کشور بود. اما امروز، با مازاد ظرفیت در صنایع، بدهی‌های فزاینده و تکرار بسته‌های محرک، پرسش اصلی این است که مقصد بعدی سرمایه‌گذاری‌ها کجاست و آیا این مسیر می‌تواند همچنان رشد واقعی ایجاد کند یا تنها ارقام ظاهری را بالا نگه می‌دارد.

گزارش سالانه وزارت دفاع آمریکا نشان می‌دهد ارتش آزادی‌بخش خلق چین پس از دهه‌ها انباشت تسلیحات، اکنون به مرحله‌ای رسیده که می‌تواند امنیت سرزمینی ایالات متحده را به‌طور مستقیم تهدید کند. این گزارش با تأکید بر رشد بی‌سابقه توان هسته‌ای، موشکی، سایبری و فضایی چین، تصویری از تغییر موازنه قدرت جهانی ارائه می‌دهد؛ موازنه‌ای که تایوان را در مرکز محاسبات جنگی قرار داده و رقابت واشنگتن–پکن را وارد مرحله‌ای تازه کرده است.

آمارهای جدید سرمایه‌گذاری خارجی در آفریقا نشان می‌دهد آمریکا پس از سال‌ها عقب‌نشینی، بار دیگر با رویکردی تازه وارد میدان رقابت با چین شده است؛ رقابتی که فراتر از ارقام و نمودارها، به آینده منابع حیاتی، زیرساخت‌ها و موازنه ژئوپلیتیک این قاره گره خورده است.

پهلو گرفتن کشتی «استانبول بریج» در بندر فلیکس‌استو انگلیس تنها یک رویداد تجاری نبود؛ این سفر از مسیر اقیانوس منجمد شمالی، نماد جاه‌طلبی‌های ژئوپلیتیک چین در قلمروهای نوظهور قدرت جهانی است. پکن با برنامه‌ریزی بلندمدت، از اعماق دریا تا قطب شمال و فضا را به میدان رقابت بدل کرده و می‌کوشد زمین بازی آینده را خود طراحی کند.

در میانه جنگ تعرفه‌ای و فشارهای متقابل، چین با محدود کردن صادرات عناصر نادر خاکی نشان داد که این فلزات کمیاب تنها مواد اولیه صنعتی نیستند، بلکه ابزار قدرت ژئوپلیتیکی‌اند. توافق اخیر میان واشنگتن و پکن بر سر این منابع حیاتی، بیش از یک معامله اقتصادی ساده است؛ بازتابی از نبردی بزرگ‌تر برای کنترل آینده فناوری‌های پیشرفته، انرژی‌های نو و صنایع راهبردی جهان.