پایگاه خبری سرمایه فردا

در حالی که بازار ارز با کاهش نسبی نرخ دلار و افت قیمت طلا و سکه مواجه شده، ورود بازارساز، حراج‌های شمش و سکه، و تعطیلی تقاضای یوان در چین، فضای مدیریت‌شده‌ای را رقم زده‌اند؛ اما در پس این آرامش، ریسک‌های سیاسی، پیچیدگی‌های پرداخت نفتی با چین، و رفتار محتاط سرمایه‌گذاران، چشم‌انداز بازار را همچنان در هاله‌ای از نااطمینانی نگه داشته‌اند.

در حالی که ایران با موجی تازه از تحریم‌های بین‌المللی، بحران انرژی در آستانه زمستان، و تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه مواجه است، بازار سرمایه و سیاست‌های ارزی کشور نیز با ابهام، شکاف تصمیم‌گیری و بی‌اعتمادی عمومی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ مجموعه‌ای از ریسک‌های درهم‌تنیده که آینده اقتصاد را در هاله‌ای از نااطمینانی فرو برده‌اند.

در حالی که بازگشت تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران بار دیگر هزینه تجارت خارجی را افزایش داده و تخفیف نفتی به چین به ۶ دلار رسیده، بازار سرمایه با چشم‌انداز رشد نرخ ارز توافقی و سیاست‌های انبساطی پولی، در انتظار تعیین تکلیف تنش‌های سیاسی است؛ بورس در کف قیمتی ایستاده، اما بی‌اعتماد به آینده.

بازار سرمایه با عبور از مرز روانی ۳ میلیون واحد، وارد فاز نوسانی شده و به میدان رقابت معامله‌گران حرفه‌ای بدل گشته است. حجم بالای معاملات و رفتارهای سریع حقوقی‌ها در خرید و فروش، فرصت را از سرمایه‌گذاران خرد گرفته و بازار را به بستری پرریسک و ناپایدار تبدیل کرده است.

بازار سرمایه ایران بار دیگر نشان داد که در شرایط فعلی، نقدینگی ورودی مهم‌ترین محرک روندهاست؛ جریانی که با عبور از مقاومت‌های فنی و بی‌اثر کردن اخبار منفی، شاخص کل را رشد داده است.

مظفری تأکید کرد که بازار در شرایطی پرریسک و غیرقابل پیش‌بینی قرار دارد. در این میان، برخی صنایع بورسی مانند سیمانی‌ها و شرکت‌های بزرگ با نقدشوندگی بالا، همچنان گزینه‌های قابل بررسی برای سرمایه‌گذاری هستند.

با عبور شاخص کل از مرز روانی ۳ میلیون واحد، بازار سرمایه وارد مرحله‌ای حساس شده است؛ مرحله‌ای که دیگر رشد یکپارچه جای خود را به حرکت‌های انتخابی و تحلیل‌محور داده است. در این مسیر، آرامش سیاسی، گزارش‌های مالی و مفروضات بودجه‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای در ادامه مسیر خواهند داشت. سهامداران باید با نگاهی واقع‌گرایانه و تحلیلی، خود را برای فضای پیچیده‌تر معاملات آماده کنند.

پس از عبور از اصلاح‌های سنگین و نوسانات شدید، بازار سرمایه در پاییز ۱۴۰۴ به نقطه‌ای متعادل رسیده است؛ جایی که سهم‌های بنیادی با پشتوانه گزارش‌های مالی و تحرکات ارزی، فرصت رشد دارند و سایر نمادها در انتظار کاهش ریسک‌های کلان، درجا می‌زنند. این فصل، فصل تحلیل‌گران است؛ نه نوسان‌گیران.

در حالی که خاورمیانه با موجی از تحولات سیاسی و امنیتی روبه‌روست، اقتصاد ایران نیز در بستر همین نااطمینانی‌ها و با چالش‌های ساختاری داخلی مواجه شده است. از فعال شدن مکانیزم ماشه گرفته تا ابهام در سیاست‌های ارزی و مالی، مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی دست به دست هم داده‌اند تا فضای تصمیم‌گیری اقتصادی را پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر کنند