پایگاه خبری سرمایه فردا

با وجود افزایش ذخایر مس در آمریکا، تمرکز اصلی بازار همچنان بر چشم‌انداز محدودتر عرضه در میان‌مدت است. ادامه کاهش ذخایر در شانگهای و لندن نشان می‌دهد که تقاضای فیزیکی پایه همچنان مقاوم است و بازار با کمبود واقعی مس در سایر نقاط جهان روبروست.

در حال حاضر هر قدرت سعی می‌کند تمام مراحل تولید (از استخراج مواد اولیه تا ساخت محصول نهایی) را در جغرافیایی کنترل کند که دسترسی رقیب به آن غیرممکن باشد. به پایان عصر طلایی جهانی‌سازی و آغاز عصر «اقتصادهای سنگربندی‌شده» خوش آمدید.

تجربیات تلخ، یک اصل مهم در مدیریت بحران بازار سرمایه را به ما یادآوری می‌کند: سرعت بازگشایی فضیلت نیست؛ کیفیت بازگشایی است که اهمیت دارد. بازگشایی سریع بدون ساختار مناسب، جراحت را عمیق‌تر می‌کند.

خلاصه آنکه تا سال ۲۱۰۰، تقریباً نیمی از جوانان جهان (۴۶ درصد) آفریقایی خواهند بود. این یک فرصت بی‌نظیر (در صورت سرمایه‌گذاری مناسب در آموزش و اشتغال) و یک تهدید بزرگ (در صورت ناتوانی در ایجاد شغل و کنترل مهاجرت) برای جهان است.

نظم اقتصاد جهانی آنقدر قدرتمند و منسجم است که برهم زدن آن به نفع هیچ بازیگری نیست. کشورهایی که در چند دهه اخیر بیشترین پیشرفت را داشته‌اند، آنهایی بوده‌اند که به جای مبارزه با ساختار، یاد گرفته‌اند در آن شنا کنند و سهم خود را افزایش دهند.

پنجاه و هفت روز از شروع جنگ ایران و آمریکا می‌گذرد و قیمت‌ها در جهان به کلی تغییر کرده است. گوگرد ۵۷ درصد، اوره ۵۱ درصد و سوخت جت ۵۲ درصد گران شده‌اند. گازوئیل و بنزین نیز به ترتیب ۴۸ و ۳۶ درصد افزایش یافته‌اند. کود شیمیایی ۳۵ درصد و برنج ۷ درصد گران شده‌اند؛ یعنی امنیت غذایی جهان در خطر است.

برترین اقتصادهای 2026 احتمالا به ترتیب آمریکا، چین، آلمان، ژاپن و هند و انگلیس و فرانسه خواهند بود. جزئیات را در گزارش بخوانید.

فرزاد وجیهی می گوید بازارهای جهانی در آستانه یک چرخش راهبردی قرار دارند؛ دوره‌ای که تحت تأثیر سیاست‌های فدرال رزرو و اصلاحات اقتصادی چین،مسیر سرمایه‌گذاری جهان را تغییر می‌دهد.

نشست‌های سپتامبر ۲۰۲۵، از «سازمان همکاری شانگهای پلاس» تا مجمع عمومی سازمان ملل، تصویری متضاد و نگران‌کننده از آینده حکمرانی جهانی ارائه دادند. در حالی که چین با نمایش قدرت نظامی و دیپلماتیک، خود را نماد ثبات معرفی می‌کند، ایالات متحده با سیاست‌های متناقض و یک‌جانبه‌گرایانه، اتحاد غربی را متزلزل کرده است. نهادهای بین‌المللی از پاسخ‌گویی به بحران‌ها ناتوان‌اند، معاهدات امنیتی در حال فروپاشی‌اند، و رقابت قدرت‌ها در حوزه‌هایی چون فضا و فناوری نظامی، چشم‌اندازی از جهانی ناامن‌تر را ترسیم می‌کند. آنچه در حال شکل‌گیری است، نه یک نظم نوین باثبات، بلکه واقعیتی ترکیبی، پرتنش و چندقطبی است که مسیر آن به‌جای اجماع، از دل شکاف‌ها و رقابت‌ها می‌گذرد.