پایگاه خبری سرمایه فردا

کارشناس بازار سرمایه، با اشاره به رشد ۱۱ درصدی شاخص کل در دی‌ماه، از تغییر جهت سرمایه‌ها از گروه دارویی به سمت سهام بزرگ و پالایشی خبر داد و گفت: «اظهارات وزیر اقتصاد درباره تداوم ارز ترجیحی دارو در بودجه ۱۴۰۴، مسیر بازار را تغییر داد.»

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است. افت شدید سود در نمادهایی مانند قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که بخشی از صنعت در حال از دست دادن مزیت رقابتی است.

در روزهایی که هیجان‌های مقطعی، نگاه‌ها را از بنیاد شرکت‌ها دور کرده، یک بررسی جامع از سه صنعت کلیدی بورس، تصویری متفاوت از ظاهر معاملات به نمایش گذاشته است. از واگرایی عجیب در نسبت‌های قیمت به سود آلومینیوم‌سازها گرفته تا پتانسیل سودسازی ۳۰۰ همتی فملی با نرخ دلار ۱۳۰ هزار تومانی و افت حاشیه سود روانکارها؛ این گزارش پرده از فرصت‌هایی برمی‌دارد که در سایه ارقام ظاهری پنهان شده‌اند.

دلار ۱۳۶ هزار تومانی، بازار سهام را در محدوده‌های فعلی عمیقاً ارزنده ساخته است. همان‌طور که در گذشته وقتی دلار ۸۵ هزار تومان بود بارها گفته شد که این سطح ارزنده است و آن زمان به دلیل فضای مثبت مذاکرات کسی خرید نمی‌کرد، امروز هم به دلیل ترس از جنگ عده‌ای از خرید جا می‌مانند.

در شرایط کنونی ابزارهای تحلیلی سنتی از نسبت‌های بنیادی مثل P/E و P/S گرفته تا مدل‌های فوروارد هنوز نتوانسته با نشان دادن حد و حدود ارزندگی سهام به بازار کمک کند، چون مشکل اینجاست که بازار در شرایط نااطمینانی سیاسی، کمتر به این خط‌کش‌ها گوش می‌دهد.

کترام با سود ۳ میلیارد تومانی پس از ۹ ماه و دو فصل سود صفر، و کهرام با ۴۲ میلیارد تومان زیان انباشته،نه فقط عملکرد ضعیف که تصویری از شرکت‌های در آستانه ورشکستگی را نمایش گذاشتند.

عملکرد ۹ ماهه گروه زغال‌سنگ نشان داد کربن با کاهش ۳۲ درصدی سود و کشرق با زیان ۵۸ میلیاردی و افزایش ۳۹۹ درصدی زیان و کزغال با افت ۱۴۳ درصدی نسبت به سال قبل بدترین گزارش را دادند.

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است و افت شدید سود در قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که مزیت رقابتی ندارند.

اگرچه برخی نمادهای شیمیایی با جهش‌های چندبرابری سود در صدر جدول ایستاده‌اند، اما افت‌های سنگین و زیان‌های رو به افزایش در نمادهایی مانند شلیا، شدوص، ممسنی، دهدشت و کازرو نشان می‌دهد که این صنعت همچنان با مشکلات ساختاری، ضعف مدیریتی و بی‌ثباتی عملیاتی دست‌به‌گریبان است. رشدهای پرزرق‌وبرق نمی‌توانند واقعیت شکننده بخش بزرگی از این گروه را پنهان کنند.