پایگاه خبری سرمایه فردا

انتظار می رود در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ افت ارزش ریال متوقف شود، رشد نقدینگی نقطه به نقطه و نرخ بهره مجدد به زیر 40 درصد بازگردد و تورم هم طبق محاسبات با آهنگ کندتری تا پایان تابستان پیش رو به زیر 50 درصد افت کند. 

وقتی سرمایه‌ها به جای کارخانه‌ها به خزانه‌ها سرازیر می‌شوند، وقتی بازدهی طلا از تولید پیشی می‌گیرد، وقتی رانت و انحصار در واردات گل می‌کند و وقتی فرار سرمایه به رکورد تاریخی می‌رسد، دیگر نمی‌توان از رشد تولید و اشتغال سخن گفت.

یک اقتصاددان با نقد سیاست‌های اقتصاد ایران گفت: شما در عصر هوش مصنوعی نمی‌توانید با روش‌های ۳۰ یا ۴۰ سال قبل اقتصاد را اداره کنید. مردم امروز همان لحظه می‌توانند درباره توسعه، صادرات، آب‌های زیرزمینی، رفاه، آموزش و بهداشت استعلام بگیرند

گزارش‌های عملکرد ۹ ماهه شرکت‌های لیزینگ، روایتی متفاوت از اقتصاد ایران را به تصویر می‌کشد؛ روایتی از رشدی که نه در شعار که در اعداد و ارقام جلوه‌گر شده است. درآمد تجمیعی این صنعت با ۵۷ درصد افزایش به ۶۵۲۹ میلیارد تومان رسیده و در این میان «ولملت» با رشد خیره‌کننده ۲۲۵ درصدی و «ولیز» با جهش ۱۰۶ درصدی، ستاره‌های این فصل بوده‌اند. گزارشی از شکوفایی خاموش صنعت لیزینگ و عواملی که آن را به پیش رانده است.

بازارها احتمالاً در حساست‌ترین برهه تاریخ ایران در ۵۰ سال اخیر قرار دارند. در چنین شرایطی، صحبت از ریزفاکتورها و ریزساختارها به کار تصمیم‌گیران حوزه سرمایه‌گذاری نمی‌آید. آن‌قدر موضوع کلانی در حال رخ دادن است که همه چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در این گزارش، با دو تن از تحلیلگران مسائل سیاسی و اقتصادی هم‌کلام شده‌ایم تا از میان گرداب اخبار ضدونقیض، سناریوهای پیش روی ایران را واکاوی کنیم و تصویری از آینده بازارها ترسیم نماییم.

فرار سرمایه انسانی یکی از بزرگ‌ترین خسارت‌های دهه گذشته بوده است. برآوردها نشان می‌دهد ایران در ده سال اخیر بیش از یک میلیون نفر نیروی متخصص را از دست داده؛ سرمایه‌ای که می‌توانست موتور رشد اقتصادی باشد.

در شرایط کنونی ابزارهای تحلیلی سنتی از نسبت‌های بنیادی مثل P/E و P/S گرفته تا مدل‌های فوروارد هنوز نتوانسته با نشان دادن حد و حدود ارزندگی سهام به بازار کمک کند، چون مشکل اینجاست که بازار در شرایط نااطمینانی سیاسی، کمتر به این خط‌کش‌ها گوش می‌دهد.

به جز تورم و کسری بودجه، محدودیت‌های جدید صادرات نفت و نقش تراستی‌ها چالش دیگر دولت است، بعد از تشدید تحریم‌ها و فعال شدن اسنپ‌بک، بخش بزرگی از مبادلات نفتی ایران از مسیر تراستی‌ها انجام می‌شود.

اقتصاد ایران پس از نزدیک به دو سال رکود پیاپی به مرحله‌ای رسیده که حتی جهش تورم و افزایش نرخ دلار هم نتوانسته رفتارهای معمول بازار را تحریک کند. کاهش مداوم تقاضا، افزایش شدید هزینه‌ها و اوج‌گیری انتظارات تورمی، شاخص‌های کلیدی مانند شامخ اقتصاد و صنعت را به محدوده خطر کشانده و سقوط سفارشات جدید و افت موجودی مواد اولیه نشان می‌دهد زنجیره تأمین هر ماه ضعیف‌تر می‌شود. هم‌زمان، کاهش نقدینگی بنگاه‌ها اثر خود را در بازار کار گذاشته و شاخص استخدام به زیر مرز ۵۰ رسیده؛ نشانه‌ای روشن از اینکه تعدیل نیرو به یکی از ابزارهای بقا تبدیل شده است.