پایگاه خبری سرمایه فردا

بازتعریف و معرفی جهانی هویت فرهنگی ایران در شرایط جنگی برای حفظ تمدن، تقویت جایگاه جهانی و مقابله با روایت‌های مخرب ضروری است.

گزارش سی‌ان‌ان نشان می‌دهد ایران می‌تواند از تسلط بر تنگه هرمز ماهانه تا ۸۰۰ میلیون دلار درآمد کسب کند؛ رقمی که معادل ۱۵ تا ۲۰ درصد درآمد صادرات نفت کشور در سال ۲۰۲۴ است. این ظرفیت اقتصادی در شرایطی مطرح می‌شود که حمله اسرائیل و آمریکا به ایران، اهمیت راهبردی این آبراه حیاتی را دوچندان کرده و آن را به نقطه‌ای حساس در معادلات انرژی و امنیت جهانی بدل ساخته است.

در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بحث از اصلاحات داخلی بیش از هر زمان دیگری ضرورت پیدا کرده است. هزار میلیارد ملک رها شده در اختیار نهادهای مالی زیر نظر دفتر ولی فقیه قرار دارد که با فروش آنها می‌توان بخشی از درآمد را به سه دهک پایین واریز کرد. حجاب، چه بخواهید چه نخواهید، دیگر از دستتان رفته است و تمام شخصیت‌هایی که دل در گرو دشمن ندارند باید در مدیریت جامعه نقش داشته باشند. آرام آرام، افرادی که در اعتراضات خون کسی را نریختند باید آزاد شوند. به شرکت‌های معتبر آمریکایی بر اساس منافع ملی باید بازار داد. بسیاری از شوراها و سازمان‌ها قابلیت ادغام دارند. 

از آرمان «صدور انقلاب» تا «انزوای استراتژیک»؛ مسیری که ایران را از رهبری جهان اسلام به دولتِ محاصره‌شده در برابر ائتلاف‌های نوین منطقه‌ای رساند. حالا در آستانه هفته چهارم جنگ، تهدید ترامپ به بمباران نیروگاه‌ها، سناریویی سه‌فازی را رقم زده که در آن حمله سبک گرافیتی آمریکا، ایران را به واکنش سنگین تحریک می‌کند تا تخریب مشروع زیرساخت‌هایش توسط کشورهای عربی منطقه توجیه شود. واقعیت تلخ این است که بدون حمله زمینی، «تسلیم محض» توهمی بیش نیست و این جنگ، برنده‌ای نخواهد داشت.

مردم روزه‌دار پایتخت در حالی که هنوز حال و هوای شب قدر در شهر جاری بود، پیکر فرماندهان و شهروندان شهید حملات دشمن را از میدان انقلاب تا معراج شهدا بدرقه کردند

تحلیلی از سازوکارهای نهادی جمهوری اسلامی و تجربه تاریخی عبور از بحران‌های جانشین رهبری آینده ایران را ترسیم می‌کند.

پرونده بانک آینده تنها یک ورشکستگی مالی نیست، بلکه نمادی از ضعف نظارت و بی‌عدالتی در نظام بانکی کشور است. در حالی‌که سپرده‌گذاران با انتقال دارایی‌ها به بانک ملی تا حدی اطمینان یافته‌اند، سهامداران خرد تحت فشار قرار گرفته‌اند تا سهام خود را با نرخ تحمیلی واگذار کنند؛ آن‌هم در شرایطی که سهامدار عمده و مدیران اصلی ـ عاملان اصلی زیان انباشته و ناترازی شدید ـ هنوز پاسخگو نشده‌اند. زیان ۷۵۰ هزار میلیاردی، کفایت سرمایه منفی ۶۰۰ درصدی و دارایی‌های بلوکه‌شده در پروژه‌های غیرمولد، تصویری از بحرانی عمیق ارائه می‌دهد که بدون پاسخگویی شفاف و اصلاح ساختار نظارتی، اعتماد عمومی به بازار سرمایه و نظام بانکی را بیش از پیش تضعیف خواهد کرد.

پس از هشدارهای قضایی درباره بانک آینده، بانک مرکزی به‌دنبال اصلاح فوری بانک‌های ناتراز است. ادغام بانک آینده در بانک ملی در دستور کار قرار داد. در حالی که سهامدار اصلی این بانک از تسهیلات کلان آن را در پروژه ایران مال هزینه کرده و هنوز سرنوشت این منابع روشن نیست. از طرف دیگر در این پروژه از شرکت های خود به عنوان پیمانکاران استفاده کرده و سودی دو جانبه برده است در نهایت آیا نباید سهامدار اصلی بانک آینده که منجر به انحراف منابع بانک شدند پاسخگو باشند؟ آیا این زیان انباشته بانک قرار است از جیب مردم پرداخت شود.

در جهانی که تصویر ایران بیش از آنکه از درون برخیزد، از بیرون ساخته می‌شود، جامعه ایرانی با تورم روایت‌ها مواجه است؛ انباشت معناهایی تحمیلی که مسیر طبیعی زیست اجتماعی را مختل کرده‌اند.