پایگاه خبری سرمایه فردا

براساس اطلاعات رسانه‌های آمریکایی نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد تنها یک‌چهارم از آمریکایی‌ها از حمله به ایران حمایت می‌کنند.

دفتر بودجه کنگره آمریکا در تازه‌ترین گزارش خود پیش‌بینی کرده است کسری بودجه این کشور در سال ۲۰۲۶ به ۱.۹ تریلیون دلار می‌رسد و تا ۲۰۳۶ به ۳.۱ تریلیون دلار افزایش می‌یابد. بدهی عمومی نیز از ۱۰۱ درصد تولید ناخالص داخلی در ۲۰۲۵ به ۱۲۰ درصد تا ۲۰۳۶ خواهد رسید که حتی از رکورد ۱۰۶ درصد پس از جنگ جهانی دوم نیز فراتر می‌رود. هم‌زمانی این اعداد با جنگ خاورمیانه، بمب ساعتی را شکل داده که تبعات آن به شکل تورم بالا و کاهش قدرت خرید، گریبان مردم عادی را خواهد گرفت.

تحلیلی از سازوکارهای نهادی جمهوری اسلامی و تجربه تاریخی عبور از بحران‌های جانشین رهبری آینده ایران را ترسیم می‌کند.

یدالله کریمی‌پور در تحلیلی تازه، دو رویداد مهم را به هم پیوند می‌زند: چرخش دانشگاه‌های ایران به سوی «واقع‌گرایی نوستالژیک» و معمای ترامپ در برابر هفت عامل بازدارنده جنگ. حرف نهایی او اما ساده است: مشکل ایران نه فناوری هسته‌ای، نه موشک، که تعریف نشدن جایگاهش در قرن بیست و یکم است.

۹ اسفند ۱۴۰۴، روزی فراموش‌نشدنی در تاریخ کریپتو بود. نه فقط به خاطر سقوط ۱۲۸ میلیارد دلاری در یک ساعت، بلکه به خاطر پایان یک افسانه. دیگر بیت‌کوین «طلای دیجیتال» نیست. دیگر در بحران‌ها پناهگاه امن محسوب نمی‌شود.

فرهنگ سیاسی چپ ایرانی ـ به مثابه‌ی برآیند محتاطانه‌ی فرهنگ سیاسی شخص‌ها، گروه‌ها، «سازمان‌»ها و «حزب»های واقعاًموجود چپ ـ در دو دهه‌ی اخیر فمینیستی‌تر، بوم‌گراتر، آزادی‌برابری‌خواه‌تر، ناتمرکزگراتر یا، به معنای دقیق و رادیکال کلمه، دموکراتیک‌تر شده است

کارشناسان می‌گویند این بن‌بست می‌تواند به دو مسیر منجر شود: یا ادامه مذاکرات به صورت کشدار برای جلوگیری از درگیری، یا یک حمله نظامی محدود از سوی آمریکا برای وادار کردن ایران به عقب‌نشینی.

اصل «حفظ نظام» تنها زمانی واقعاً حافظ است که خود را محدود کند؛ یعنی بپذیرد بقای حقیقی در گرو عملکرد است، نه صرف دوام ساختار.

این آرایش آمریکایی، در برابر سپر غربی ایران، می‌تواند جرقه جنگی باشد که هزاران قربانی بگیرد. اگر ترامپ برای فشار سیاسی حمله کند، منطقه به آشوبی شبیه جنگ جهانی سوم فرو می‌رود.