پایگاه خبری سرمایه فردا

ترکیه با توسعه کریدورهای زمینی توانست جایگاه خود را به‌عنوان هاب جدید لجستیک منطقه تقویت کند

اصلاح‌طلبان با فاصله گرفتن از جامعه و سکوت در بحران‌های ملی، هم سرمایه اجتماعی خود را از دست می‌دهند، هم اثرگذاری سیاسی‌شان را

تحلیل رئالیستی متون استراتژیک غربی، تصویری تیره و تار از چشم‌انداز دولت در ایران ترسیم می‌کند. این متون ادعا می‌کنند که تا زمانی که نظام سیاسی ایران به جای «دولت-ملت» در چارچوب «دولت آرمانی-انقلابی» تعریف شود و دشمنی‌های بنیادین (الهیاتی) را بر منافع ملی و مذاکره منطقی ترجیح دهد، نمی‌تواند به یک «دولت پایدار و عقلایی» تبدیل شود. همچنین، تا زمانی که ساختار حقوقی کشور دچار دوپارگی نهادی و تعلیق قوانین به نفع نهادهای فرادولتی باشد، حاکمیت واقعی و یکپارچه شکل نخواهد گرفت.

تفاهمنامه پیشنهادی،براساس گزارش اکسیسوس یک «توافق نامتوازن» و به شدت به نفع آمریکا است. ایران امتیازات کلانی در حوزه‌های هسته‌ای (مذاکره درباره تعلیق غنی‌سازی و حذف اورانیوم ۶۰ درصد)، نظامی (پاکسازی مین توسط ایران در تنگه هرمز)  می‌دهد، اما در مقابل، تنها «معافیت‌های تحریمی موقتی»، «آزادسازی بخش کوچکی از دارایی‌ها» و «آتش‌بس ۶۰ روزه» دریافت می‌کند.

ارزیابی دموکراسی را باید از «شدت مشارکت» به «عمق نهادها» منتقل کرد. در جامعه‌ای که نهادها باثبات‌اند، دستگاه قضایی مستقل است. حتی اگر در بدترین حالت انتخابات وجود نداشته باشد، اما بخش خصوصی امکان عاملیت مؤثر در رشد اقتصادی داشته باشد و آزادی‌های فردی به‌صورت نهادی تضمین شده‌ باشن

خرمشهر با میلیارد‌ها ثروت به دست غارتگران بعثی افتاد؛ بنی‌صدر به مردم اعلام کرد که می‌خواهد شهر را برای پاکسازی نیروهای بعثی، بمباران کند...

تولسی گبرد، رئیس اطلاعات ملی آمریکا که روزی منتقد جنگ‌های واشنگتن بود، پس از حمایت از حمله دولت ترامپ به ایران، سرانجام تصمیم گرفت از قدرت کناره گیری کند.

مردی که ۲۶ سال پیش در کودکی با پوتین عکس یادگاری گرفته بود و حالا پس از گذشت بیش از دو دهه، دوباره در برابر او ایستاد

پس از رسوایی واترگیت، حساسیت افکار عمومی نسبت به فساد سیاسی به اندازه‌ای بالا رفت که روسای‌جمهور ناچار شدند ساختارهای پیچیده اخلاقی و حقوقی برای جلوگیری از تعارض منافع ایجاد کنند.