بخش بزرگی از محصولات سوختی یا قاچاق‌اند یا در کارگاه‌های زیرزمینی تولید می‌شوند و هیچ استانداردی ندارند. ارزش این بازار به ۳ تا ۵ هزار میلیارد تومان رسیده و سهم قاچاق بین ۱ تا ۲ هزار میلیارد تومان برآورد می‌شود. این بازار بزرگ و بی‌نظارت خسارت آن مستقیماً به مردم می‌رسد، از آسیب موتور خودرو گرفته تا هزینه‌های سنگین تعمیرات. تا زمانی که استانداردگذاری و نظارت واقعی شکل نگیرد، این چرخه سودجویی ادامه خواهد داشت

درشرایطی که ایمنی خودروهای داخلی افزایش تصادفات را در پی داشته و هر روز قربانی می‌گیرد؛ سوال اصلی این است که چرا درب واردات را باز نمی‌کنید؟

در حالی که انجمن صنفی تایر از حفظ آرامش بازار سخن می‌گوید، اجرای دو مرحله‌ای افزایش قیمت در کمتر از ۱۵ روز نشان داد این آرامش تنها یک پوشش تبلیغاتی بوده است. قیمت‌ها با جهش ۵۰ تا ۶۰ درصدی، فشار سنگینی بر ناوگان حمل‌ونقل و سفره مردم وارد کرده و سکوت سازمان حمایت و وزارت صمت، این اقدام را به یک توافق ضد رقابتی آشکار تبدیل کرده است.

گزارش ۹ ماهه شرکت‌های حمل‌ونقل در نگاه اول از جهش‌های چندصددرصدی و سودهای چشمگیر خبر می‌دهد، اما پشت این اعداد درخشان، نشانه‌های جدی از ناپایداری دیده می‌شود. بسیاری از شرکت‌ها تنها با افزایش نرخ خدمات یا درآمدهای غیرعملیاتی توانسته‌اند سود خود را بالا نگه دارند و نمادهایی مانند حسینا و حبندر حتی با وجود سوددهی، افت محسوس عملکرد را تجربه کرده‌اند. این شکاف میان سودهای روی کاغذ و واقعیت عملیاتی نشان می‌دهد صنعت حمل‌ونقل بدون کنترل هزینه‌ها، نوسازی ناوگان و اصلاح ساختار درآمدی، در معرض ریسک جدی قرار دارد و رشدهای امروز نمی‌تواند تضمینی برای فردای این صنعت باشد.

گزارش ۹ ماهه خودروسازان نشان می‌دهد بحران این صنعت نه‌تنها پایان نیافته، بلکه در برخی شرکت‌ها عمیق‌تر هم شده است. ایران‌خودرو و سایپا با وجود کاهش ظاهری زیان، همچنان هزاران میلیارد تومان در ضرر هستند و پارس‌خودرو با جهش نگران‌کننده زیان، به یکی از پرریسک‌ترین نمادهای بازار تبدیل شده است. در کنار این‌ها، بسیاری از شرکت‌های کوچک‌تر نیز با افت شدید سودآوری یا زیان‌های فزاینده روبه‌رو شده‌اند؛ وضعیتی که بار دیگر ثابت می‌کند صنعت خودرو بدون اصلاحات بنیادی

گزارش ۹ ماهه قطعه‌سازان نشان می‌دهد این صنعت بیش از هر زمان دیگری گرفتار بحران ساختاری است؛ در حالی که چند نماد محدود توانسته‌اند سودی ثبت کنند، بخش بزرگی از شرکت‌ها با زیان‌های سنگین، افت شدید سودآوری و رشد منفی چندصددرصدی مواجه‌اند. نمادهایی مانند خاذین، پلاسک، خلیبل، خمحرکه و خپویش عملاً در وضعیت هشدار قرار دارند و زیان‌های انباشته آنها هر فصل عمیق‌تر می‌شود. این ارقام نه‌تنها ضعف مدیریت و ناتوانی در کنترل هزینه‌ها را آشکار می‌کند، بلکه نشان می‌دهد صنعت قطعه‌سازی بدون اصلاحات فوری، در مسیر فرسایشی قرار گرفته که می‌تواند آینده بسیاری از شرکت‌ها را به خطر بیندازد.

خصوصی‌سازی به نفع کروز کاملا مشهود است. پرونده ایران خودرو به درخواست مجلس برای رسیدگی به قوه قضاییه ارسال شده، گروه در یکسال گذشته با در اختیار گرفتن مالکیت آن 60 همت از طلب خود را از حساب شرکت برداشته است.

سهم وسایل نقلیه در آلودگی هوا قرار بود کاهش یابد به همین دلیل وعده توسعه خودروهای برقی برای ناوگان و جایگزینی و اسقاط موتورسیکلت را وعده دادند اما چه شد؟

ماجرای گرانی ریسپکت ۲  از این قرار است که این خودرو در چین ۷ هزار دلار می لرزد که با دلار آزاد یک میلیارد و ۵۰ میلیون می ارزد اما در ایران سه میلیاردی شده است!