پایگاه خبری سرمایه فردا

خودروسازان در طرح‌های فروش مشارکتی با جذب نقدینگی مردم، سرمایه در گردش خود را تأمین می‌کنند و خودرو را با قیمت روز تحویل می‌دهند.

رانندگان تاکسی خطی به‌دلیل ساختار حقوقی، هنوز از پوشش کامل و پایدار بیمه بازنشستگی برخوردار نشده‌اند.

پیش‌بینی می‌شود که حبندر در سالِ جاری (۱۴۰۵)، بین ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیارد تومان سودِ خالص بسازد و این رقم، در سالِ ۱۴۰۶، به ۹۰۰ تا ۱,۰۰۰ میلیارد تومان افزایش یابد.

داستانِ هایما و چانگان، روایتِ دو رویکردِ متفاوت به مدیریتِ زنجیره‌ی تأمین در بحرانِ ارزیِ ۱۴۰۴ است. هایما، با چانه‌زنیِ هوشمندانه و افزایشِ تیراژ، از بحران، عبور کرد و چانگان، با گران‌خریدن و کم‌فروختن، در قیچیِ هزینه‌ها، گرفتار شد.

در بهار ۱۴۰۵ که قیمتِ مواد اولیه‌ی لاستیک، نرخِ ارز و هزینه‌هایِ تولید به آسمان رفت، صنعت لاستیک نیز به نمادی از شکافِ عمیقِ میان سودِ تولید و قدرتِ خریدِ مصرف‌کننده تبدیل شد. پشت هر درصد از این رشد ۶۱ درصدی، داستانِ راننده‌ای است که برایِ خریدِ یک حلقه لاستیک، ماه‌ها پس‌انداز می‌کند؛ و داستانِ کارگری که در خطِ تولید، با گرمایِ طاقت‌فرسا، لاستیک‌هایی را می‌سازد که هر روز، گران‌تر از دیروز به دستِ مشتری می‌رسد.

صنعتِ خانگی، نمادِ یک پارادوکسِ تلخ است: از یک سو، رشدِ درآمدیِ بی‌سابقه و از سوی دیگر، فقرِ فزاینده‌ی مصرف‌کننده. شاید وقت آن رسیده باشد که سیاست‌گذاران، به‌جای شادی از رشدِ درآمدیِ صنایع، به فکرِ خانه‌هایی باشند که روزبه‌روز از وسایلِ ضروری، تهی‌تر می‌شوند.

با حداقلِ دستمزدِ ۲۶.۴۴ دلار در ساعت استرالیا، خریدِ یک تسلا مدل Y برایِ یک پزشک، تنها ۲ تا ۴ ماه درآمدِ ناخالصِ او هزینه دارد و حتی برایِ یک کارمندِ معمولی، با ۸ تا ۱۰ ماه درآمد، این خودرو به یک رویایِ دست‌یافتنی تبدیل شده است. روایتی از یک خودرویِ برقی که نه با شعار، که با اقتصاد، قلبِ یک کشور را فتح کرد.

چینی‌ها با تکیه بر مهندسیِ پیشرفته، قیمتِ رقابتی و نوآوری در فناوری، واردِ میدانی شده‌اند که تا دیروز، فقط در اختیارِ چند برندِ خاص بود. آینده‌ی صنعتِ خودرو، برقی است، چینی است، و شاید، بسیار ارزان‌تر از آن چیزی باشد که ما تصور می‌کنیم.

رانندگان افزایش مصرف سوخت و هزینه تعمیرات را مهم‌ترین دلیل استفاده نکردن از کولر عنوان می‌کنند.