پایگاه خبری سرمایه فردا

بازار رمزارزها قبلاً هم از بحران‌ تعرفه‌ها عبور کرده و قوی‌تر از قبل بیرون آمده است. این بار هم همینطور خواهد بود. فرصت‌های بزرگ، در دل بحران‌ها متولد می‌شوند.

با فرمول «هزار تومان ارز، ده هزار تومان کالابرگ»، دولت بودجه افزایش ۲۵۰ هزار تومانی کالابرگ را در اختیار دارد. این افزایش (از یک میلیون به یک میلیون و ۲۵۰ هزار تومان برای هر نفر) برای دهک‌های پایین جامعه خبر خوبی است. اما آیا این رقم در برابر تورم ۱۰۰ درصدی مواد غذایی کافی است؟

حداقل حقوق ماهانه کارگران در سال ۱۴۰۵ مبلغ ۱۶۶,۲۵۵,۴۸۸ ریال (حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان) تعیین شده است. مزد روزانه برای ۸ ساعت کار نیز ۵,۵۴۱,۸۵۰ ریال محاسبه می‌شود.

در شرایط محاصره بنادر جنوبی حتی اگر بخواهیم تمام ظرفیت خزر را به واردات اختصاص دهیم، حداکثر ۲۰ تا ۲۵ درصد از نیاز جنوب را می‌تواند پوشش دهد. ۷۵ تا ۸۰ درصد باقی‌مانده همچنان روی زمین می‌ماند.

درآمد ارزی تنگه هرمز فرصتی برای ثبات اقتصاد است اما چاپ پول بدون پشتوانه می‌تواند به ابرتورم منجر شود

دلار ۱۸۰ هزار تومانی یک «زنگ خطری» برای سکوت در مقابل نوسانات بازار است. اگر امروز جلوی آن گرفته نشود، فردا ممکن است به ۲۰۰ هزار تومان هم برسد.

بانک جهانی در جدیدترین گزارش خود، یک چشم‌انداز دوگانه را ترسیم کرده است. سال ۲۰۲۶، سال «طلا و نقره» است. سرمایه‌گذاران به دنبال پناهگاه امن می‌گردند و قیمت طلا تا ۴۷۰۰ دلار افزایش می‌یابد. نقره نیز به ۷۰ دلار می‌رسد. در مقابل، نفت و اوره در سال ۲۰۲۶ همچنان گران هستند، اما در سال ۲۰۲۷ با کاهش قیمت مواجه خواهند شد. فلزات پایه (مس، آلومینیوم، روی) روند صعودی ملایمی دارند و برای سرمایه‌گذاری بلندمدت مناسب‌اند.

بازارهای مالی از بحران مالی ۲۰۰۸ تا امروز، بارها در پیش‌بینی نرخ بهره فدرال رزرو اشتباه کرده‌اند. گاهی خیلی خوش‌بین بودند (انتظار کاهش زودهنگام نرخ، اما فدرال رزرو صبر کرد) و گاهی خیلی بدبین (انتظار افزایش نرخ، اما فدرال رزرو کاهش داد). حالا در چرخه فعلی، دوباره همان اشتباه تاریخی در حال تکرار است.

ایران تنگه هرمز را بسته نگه داشته تا اقتصاد جهان را تحت فشار بگذارد. آمریکا محاصره دریایی را تشدید کرده تا اقتصاد ایران را به زانو درآورد. هرکدام امیدوار است که طرف مقابل زودتر از خودش کم بیاورد.