پایگاه خبری سرمایه فردا

وضعیت صندوق بازنشستگی کشوری (و سایر صندوق‌ها) یک «بحران ملی» است که اگر چاره‌ای برای آن اندیشیده نشود، در دهه آینده با «میلیون‌ها بازنشسته فقیر و ناتوان» مواجه خواهیم بود که هیچ حمایت مالی مؤثری دریافت نمی‌کنند. راهکارهای خروج از این بحران، سه اقدام اساسی است.

اگر قصد سرمایه‌گذاری دارید، در حال حاضر «دلار» (ارز نقدی) کم‌ریسک‌ترین گزینه است. «طلا» به دلیل ابهام در قیمت‌های جهانی و احتمال کاهش نرخ بهره در آینده، کمی پرریسک‌تر از دلار است. «سهام» نیازمند تحلیل حرفه‌ای گروه به گروه است و برای سرمایه‌گذاران تازه‌کار توصیه نمی‌شود.

عملکرد بازار در روز بازگشایی، بدون تردید «فراتر از انتظارات منفی» بود. حمایت نهادی‌ها و ورود ۳ همت نقدینگی حقیقی، مانع از شکل‌گیری موج فروش هیجانی شد و ثبات نسبی را به بازار بازگرداند.

در بلندمدت (۶ تا ۱۲ ماهه)، سهام گروه سیمان می‌تواند یکی از برندگان اصلی اقتصاد تورمی و جنگی باشد، به شرط آنکه زنجیره تأمین و حمل و نقل آنها دچار اختلال نشود.

افزایش حقوق بازنشستگان، کنترل قیمت دارو و حمایت از بیماران خاص، سه اولویت فوری حوزه رفاه و سلامت هستند. خرداد ماه زمان خوبی برای شروع اجرای این وعده‌هاست، اما به شرطی که «جزئیات» به صورت شفاف اعلام شود و «منابع مالی» آن تأمین گردد.

به جای تصمیم‌گیری سلیقه‌ای و احساسی (مثلاً همه سرمایه در طلا یا همه در نقره)، بهترین راهکار «سبدگردانی کالایی» است.

بازارهای مالی همواره فرصت‌های سرمایه‌گذاری جدید ایجاد می‌کنند، اما سرمایه حقیقی سرمایه‌گذاران محدود است و تصمیمات نادرست در مقاطع پرریسک می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری به همراه داشته باشد.

مس امروز قربانی یک طوفان تمام‌عیار است. از یک سو، بن‌بست ژئوپلیتیک در خاورمیانه و سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو، انتظارات رشد اقتصادی را نابود کرده و فشار فروش بر کالاهای صنعتی را به حداکثر رسانده است. از سوی دیگر، اقتصاد چین نیز نفس‌های آخر را می‌کشد و موتور محرکه تقاضا را خاموش کرده است.

تعدد ۱۸ صندوق بازنشستگی، بزرگ‌ترین زخم بر پیکره نظام حکمرانی رفاه در ایران است. این زخم هر سال عمیق‌تر می‌شود و ناترازی و ناعدالتی از آن به مشام می‌رسد.