پایگاه خبری سرمایه فردا

در حال حاضر تعداد اتوبوس‌های فعال و شاغل در تهران از ۸۰۰ دستگاه در ابتدای دوره به بیش از ۳۲۰۰ دستگاه رسیده است که روزانه ۱.۵ میلیون مسافر را جابه‌جا می‌کنند. هرچند این رشد چشم‌گیر است، اما هنوز با افق ۱۱ هزار دستگاهی که شهردار تهران وعده داده، فاصله وجود دارد.

آیا ریشه اصلی رانت و دلالی در بازار خودرو، انحصار خودروساز است یا ساختار بیمار قیمت‌گذاری دستوری‌ است؟ فاصله عمیق قیمت کارخانه تا بازار (در برخی مدل‌ها بیش از ۱۰۰ درصد) خود بهترین شاهد بر این مدعاست.

بحران نقدینگی و بدهی خودروسازان، قطعه‌سازان مستقل را به مرز ورشکستگی و توقف کامل تولید خودرو رسانده است.

آگهی‌های صوری در پلتفرم‌های آنلاین باعث شده قیمت خودرو سریع‌تر از واقعیت اقتصادی بازار افزایش پیدا کند.

لغو مصوبه حمایتی شورای رقابت، ریسک جهش قیمت خودروهای مونتاژی را مستقیماً به خریداران منتقل کرده است.

فقدان سیستم‌های هوشمند و هوش مصنوعی، مانع بهینه‌سازی زمان سفر و کیفیت شبکه حمل‌ونقل عمومی است.

چین، روسیه، هند و حتی برخی متحدان اروپایی دیگر باور ندارند که جهان پس از این بحران به همان نظم مالی پیش از جنگ بازگردد. آنها به دنبال «طرح B» هستند؛ طرحی که در آن دلار هنوز مهم است، اما دیگر «تنها» گزینه نیست. ایران با استفاده هوشمندانه از اهرم تنگه هرمز، در حال «سرعت بخشیدن» به این گذار تاریخی است.

از زمانی که ناوهای آمریکایی تنگه هرمز را بستند، مسیر دیگری در شرق ایران نفس‌گیر افتاده است. قطارهای باری مسیر شی‌آن–تهران که پیش از محاصره، هفته‌ای یک بار حرکت می‌کردند، حالا هر سه روز یک بار از ایستگاه خارج می‌شوند. چین دارد از طریق ریل، راهی به قلب ایران باز می‌کند. اما این کریدور تازه، با قیمت‌هایی سر به فلک کشیده (۷ هزار دلار برای هر کانتینر) و ظرفیتی محدود، بیشتر یک «سوپاپ اطمینان» است تا یک راه‌حل نهایی. گزارشی از بازطراحی خاموش اقتصاد ایران بر محور آسیای مرکزی.

در بازارهایی که سودهای قابل‌توجه خودنمایی می‌کنند، ذهن ما قربانی یک خطای رفتاری قدیمی می‌شود: «سوگیری توجه به بازده». اختلاف قیمت بین کارخانه و بازار در محصولات ایران‌خودرو و دیگر خودروسازان، نمونه‌ای کلاسیک از این پدیده است. اما سودهای واضح و قابل‌محاسبه، ریسک‌های پراکنده و سناریومحور را در سایه می‌گذارند. این گزارش، روایتی است از اینکه چرا قبل از هر تصمیم اقتصادی باید از خود بپرسیم: «اگر همه چیز طبق انتظار پیش نرفت، آیا هنوز با این انتخاب راحت هستم؟»