پایگاه خبری سرمایه فردا

بر خلاف گذشته، غرب قصد دارد با افزایش تولید نفت در مناطق امن خود (دریای شمال اروپا و میادین نفتی آمریکا) این کمبود را جبران کند و سهم بازار از دست رفته را بازپس گیرد.

(بازار آربیتراژ) بین دلار و درهم بسیار کم است، زیرا اگر اختلاف قیمت قابل توجهی ایجاد شود، بلافاصله بازیگران بزرگ وارد عمل می‌شوند و آن را از بین می‌برند.

در شرایط پُرریسک (جنگ، تشدید تحریم، بن‌بست مذاکرات)، ضریب ریسک به ۱.۱ تا ۱.۲ افزایش می‌یابد. در شرایط کم‌ریسک (توافق، کاهش تنش‌ها، گشایش اقتصادی)، ضریب ریسک به ۰.۸ تا ۰.۹ کاهش می‌یابد.

برای کنترل پایدار دلار، باید به سراغ ریشه‌ها رفت: کنترل نقدینگی، افزایش تولید و صادرات غیرنفتی، شفافیت اقتصادی، و مهم‌تر از همه، کاهش عدم قطعیت سیاسی و اقتصادی از طریق دیپلماسی فعال و ثبات در سیاست‌های ارزی باید در دستور کار قرار بگیرد.

آیا «ثبات ارز» یک هدف واقع‌بینانه و دست‌یافتنی است، یا فقط یک مکث کوتاه در مسیر صعودی بلندمدت نرخ ارز خواهد بود؟  در این گزارش، به تحلیل ریشه‌های نوسانات ارزی، موانع ساختاری ثبات، و چشم‌انداز آینده می‌پردازیم.

یکسان‌سازی ارز پایان مشکلات ارزی نیست، شروع ماجرای جدیدی است. این سیاست، اگرچه در بلندمدت می‌تواند به شفافیت و کارایی اقتصادی کمک کند، اما در کوتاه‌مدت و میان‌مدت، فشارهای سنگینی بر شرکت‌ها و بازار سرمایه وارد می‌آورد.

اگر ایران بتواند تنها ۲۰ درصد از پتانسیل خود را عملیاتی کند، ثروت سرانه ایران از ۵۵,۰۰۰ دلار به ۱۱۰,۰۰۰ دلار (بیش از دو برابر) افزایش می‌یابد و از عربستان نیز پیشی می‌گیرد. اگر ۵۰ درصد از پتانسیل عملیاتی شود، ثروت سرانه به ۲۷۵,۰۰۰ دلار می‌رسد و ایران را در ردیف کشورهایی مانند کویت و نروژ قرار می‌دهد.

در این گزارش، به تحلیل چهار بازار اصلی (کالایی، سپرده‌گذاری، ارز و طلا، و سرمایه) و ارائه استراتژی سرمایه‌گذاری در شرایط عدم قطعیت می‌پردازیم.

رشد نقدینگی (۴۰ درصد در ۱۰ ماه) همچنان بازیگر اصلی صحنه است. تمرکز بر روی یک جزء کوچک (کالابرگ) و نادیده گرفتن عوامل ساختاری (کسری بودجه و ناترازی بانک‌ها) تصویر واقعی اقتصاد را مخدوش می‌کند.