جمعه ۱ اسفند ۱۴۰۴
در سرزمینی که جنگ و صلح، توافق و تقابل، روی یک تیغه شمشیر راه میروند، تنها استراتژی درست، تنوعبخشی است. نه همه تخممرغها در سبد طلا، نه همه در سبد سهام. آماده بودن برای هر سناریو، شاید تنها کاری باشد که از دست ما برمیآید.
به گزارش سرمایه فردا، بازارهای ایران در فضایی از تعلیق و دوگانگی به سر میبرند. در یک سوی میدان، اخبار ضدونقیض از مذاکرات و سفرهای منطقهای ویتکاف، سرمایهگذاران را میان ترس و طمع سرگردان کرده است. در سوی دیگر، شرکتها گزارشهای مالی درخشانی منتشر میکنند و دلار با افزایش ۲۰ هزار تومانی، طلا را به اوج رساندهاند. اینجا بازار ایران است؛ جایی که دیگر نمیتوان با قطعیت حرف زد، فقط میتوان آماده بود.
در روزهایی که بازارها نفسهای شمارششدهای میکشند، تحلیل شرایط سادهتر از همیشه است. اگر جنگ نشود و به یک توافق حداقلی برسیم، بازار سرمایه میتواند رشد خوبی را تجربه کند. توافقی که امروز غربیها از آن حرف میزنند، مشخصاً مدلی نیست که ایران امتیازات محدودی بگیرد؛ بحث بر سر این است که بیاییم و کار را با ایران انجام دهیم.
اگر توافقی حاصل نشود و سناریوی جنگ شکل بگیرد، دلار رشد خواهد کرد و بازار سرمایه افت خواهد کرد. اما سناریوی سومی هم وجود دارد: ناوها بیایند و برگردند، اتفاق خاصی نیفتد، توافق حداقلی شود، حاکمیت ایران وقت بخرد، و بعد ببینیم رئیسجمهور بعدی آمریکا چه میکند. در این حالت، اگر فضای جنگی نداشته باشیم، بازار سرمایه میتواند بهتر از دلار عمل کند.
این دو سه هفته، بازار سرمایه نسبت به دلار ضعیف شده است. دلیل روشن است: از یک سو حجم مبنا را برداشتند و سهامداران به راحتی ریختند، از سوی دیگر دلار با افزایش ریسکهای نظامی، ۲۰ هزار تومان بالا رفت. طبیعی است که چنین اتفاقی بیفتد.
اخباری که از منابع معتبر میرسد، پیچیدهتر از این حرفهاست. آکسیوس به نقل از دو منبع آگاه گفته که قرار است دیداری در استانبول برگزار شود و کوشنر، داماد ترامپ، در آن حضور داشته باشد. به نظر میرسد با محوریت قطر، مصر و ترکیه، مذاکراتی برای از سرگیری دیپلماسی در جریان است.
آمریکاییها حرفهای جدی میزنند؛ میخواهیم با ایران راجع به هستهای مذاکره کنیم. در مقابل، مواضع ایران در اظهارات عراقچی یک میلیمتر جابجا نشده؛ همان حق غنیسازی که باید محترم شمرده شود. این بنبست، نشان میدهد شاید بحث مذاکرات فقط روی هستهای نباشد.
روند اخبار، از فضای جنگ فاصله نگرفته است. وقتی نمیدانیم طرف مقابل چه بازی میخواهد بکند، بازارها هم نمیتوانند راحت تصمیم بگیرند. مثال وقتی آمریکا میخواست به عراق حمله کند، گفت فلان ساعت، فلان روز حمله میکنم و حتی پخش زنده داشت. طرف مقابل از جنس بوش پدر نبود که صبح برگردد فحش بدهد به حاکمیت ایران، عصر برگردد تشکر کند.
اما ترامپ دور دوم، استراتژی مشخصی در سیاست خارجی دارد؛ غیرقابل پیشبینی بودن. وقتی فعال اقتصادی نمیتواند پیشبینی کند، باید برای بازه بزرگی از اتفاقها آماده باشد؛ از یک جنگ تمامعیار تا یک توافق کامل.
در همین فضا، نقابها بالا آمدند. نقاب ۹۰ درصد بالا رفته، سیمین و سیلور هر کدام ۸۵ درصد بالا آمدند. صندوقی که تازه آمده بود منفی ۲۰ درصد معامله میشد، خریدار ۵۰۰ تومانی پیدا کرد، صف فروش رفت و بالا آمد. وضعیت عجیبی بود و ابطال شد.
نکته جالب اینکه صندوقهای نقره در سراسر دنیا با حباب معامله میشوند. اکتیو مارکتی مثل طلا وجود ندارد که بتوان حباب را کاهش داد. در چین هم بزرگترین صندوق نقره با حباب جدی معامله میشود. اما این واگرایی ۵۰ درصد مثبت و منفی، واقعاً جالب نیست.
در این میان، شرکتها دو مرحله افزایش نرخ گرفتند. یکی ۳۵ درصد، یکی ۱۵ درصد. همگی افشا کردند و سود ساختند. به نظر میرسد سال آینده ۶۰ درصد بالاتر از امسال بسازند.
مدیرعامل بورس در هفتمین همایش تأمین مالی گفته از ابتدای سال ۱۴۰ همت کار کردهاند. کارهای ابتدایی ارز اولیه هزار همتی که یکی از بزرگترین پتروشیمیهاست انجام شده؛ احتمالاً پتروشیمی امام باشد.
سود تلفیقی را گذاشته، در شش ماهه توانسته ۵۴۵ میلیارد سود بسازد، در حالی که پارسال شش ماهه ۱۸۵ میلیون سود ساخته بود. عدد فوقالعادهای است. افزایش نرخ شکر را زده از ۴۶۳۰۰ به ۷۰ هزار، افزایش سرمایه مورد تأیید حسابرس قرار گرفته. فرصتهای سرمایه صد درصدی داریم. شفادارو هم ارزش عرضه که انجام شده بود لغو شد و قرار است دوباره عرضه شود.
توصیه من این است که صندوقهای طلا را مدنظر داشته باشید. جهانی طلا افت کرده، ولی توی بازار ما به نظر میرسد بزرگها و شاخصیها و داروییها و غذاییها بهتر عمل کنند و بتوانند در میانمدت رشدی داشته باشند.
اما صادقانه بگویم: بازار ، یک تیغ دو لبه شده. یک طرفش گزارشهای خوب شرکتهاست، یک طرفش این که ما دیدیم رییس کنونی بانک مرکزی سال ۹۸ و ۹۹ با بورس چه کرد؛ این دوتا چهارتا توی ذهنمان میآید. اگر بازار برود بالا، اگر نرود بالا و جنگ بشود، دیوونه بودیم که طلا نمیگرفتیم.
پس دو طرف قضیه حرف دارد. هر اتفاقی وسطش میتواند بیفتد. با سهام خوب و ارزان طرفی، با دلار و طلای گران طرفی، با ریسک سیاسی و سیستماتیک بالا طرفی.
پیشنهاد میکنم به صورت دلار فیزیکی نگاه دارید. صندوق طلا بخرید، یا همان صندوقهایی که گرفتید و توی این مدت کاری نکردید. اصلاً فضای بازی نداشته باشید. فضا فضای آسانی نیست، فضایی هم نیست که با مطالعه زیاد بتوانید حلش کنید.
همین الان یک نفر هست که گفته جنگ تمامعیار میشود، من ده تا فلان کار را میآورم که گفته جنگ نمیشود. یعنی اصلاً این شرایط قابل تحلیل نیست. شرایط ایالات متحده را نمیشود تحلیل کرد. ممکن است هر اتفاقی بیفتد. فقط باید آماده باشیم. آماده از جنس مطالعه مداوم وضعیت اقتصادی بعد از اینکه هر سناریو اتفاق افتاد.
یعنی وقتی سناریو اتفاق افتاد، تازه نرویم دنبال این که چی بخریم. آن موقع باید آماده باشیم. تنها کاری که واقعاً الان میشود کرد و به نظر من بهترین کار است، این که متنوع از همه داراییها داشته باشیم. صندوق، سهام، دلار فیزیکی، ریال. باید متنوع داشته باشید که هر اتفاقی ممکن است توی این فضا بیفتد و فردا ما باید آماده باشیم.
اگر بازار فشار فروش داشته باشد، منطقی است. هفته طولانی را پیش رو داریم. ولی به نظر میرسد اگر خبر خاصی نیاید، ریسکپذیرها توی طول بازار خریدار باشند.
در سرزمینی که جنگ و صلح، توافق و تقابل، روی یک تیغه شمشیر راه میروند، تنها استراتژی درست، تنوعبخشی است. نه همه تخممرغها در سبد طلا، نه همه در سبد سهام. آماده بودن برای هر سناریو، شاید تنها کاری باشد که از دست ما برمیآید.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا