تغییرات عمده در ارزش رمزارزها بالا بوده، این موضوع می‌تواند ماهیت پول بودن آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار داده و حسابداری رمزارزها چالشی شود.

به گزارش سرمایه فردا، میثم حقیقی: این روزها که بحث رمزارزها تحت عناوین مختلف داغِ و همایش‌های مختلف در خصوص اجرایی‌سازی آن برگزار می‌شود.بانک مرکزی نیز سند پیشنهادی خود با عنوان «چارچوب سیاستگذاری و تنظیم‌گری بانک مرکزی در حوزه رمزپول‌ها» را تصویب و منتشر کرده است. در حال حاضر یکی از چالش اصلی این موضوع، برای بانک مرکزی بحث حسابداری رمزارزها است، مورد بررسی قرار گیرد.

همچنین از آنجایی که ماهیت رمزارزها را عمدتاً در مقایسه با وجه نقد، اوراق سهام، موجودی کالا و دارایی نامشهود مورد بررسی قرار می‌دهند، اهمیت شناخت و چگونگی نگهداری رمزارزها در دفاتر مالی دوچندان می‌شود. از این‌رو، موارد زیر می‌بایست از منظر اصول و استانداردهای حسابداری رمزارزها توسط کارشناسان این حوزه، مورد بررسی کارشناسی قرار گیرد.

استانداردهای حسابداری رمزارزها

1.  از آنجایی که تغییرات عمده در ارزش رمزارزها بالا بوده، این موضوع می‌تواند ماهیت پول بودن آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار داده و تلقی آن‌ها به عنوان یک “دارایی غیرنقد” را افزایش دهد.
2. غیرفیزیکی بودن رمزارزها، استنباط احتساب آن‌ها به عنوان یک “دارایی نامشهود” (۱) را متبادر می‌سازد که عمر مفید معین یا نامعین آن، بر مستهلک شدن آن موثر می‌باشد.
3.  نگهداری رمزارزها با هدف کسب انتفاع از افزایش ارزش آن‌، می‌تواند ماهیت “موجودی کالا” را برای آن به دنبال داشته باشد.
4. از آنجایی که رمزارز بیانگر سهام و مالکیت دارنده آن در یک شخصیت حقوقی نیست، لذا فاقد رابطه قراردادی بوده و نگهداری آن به عنوان یک “دارایی غیرمالی” تقویت پیدا می‌کند.

براساس اصول حسابداری پذیرفته شده عمومی (GAAP)، رمزارزها به عنوان دارایی‌های نامشهود با عمر مفید نامعین در نظر گرفته شده و به بهای تمام شده ثبت و نگهداری می‌شوند. بدیهی است شفاف‌تر شدن این موضوع می‌تواند به کارکردهای این ابزار از جمله چگونگی توثیق آن نزد بانک‌ها، نحوه افشا و… کمک نماید.