اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، و جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، به‌طور بی‌سروصدا مدیران ارشد وال‌استریت را فراخواندند. دلیل این فراخوان عاجل، نگرانی از مدل جدید هوش مصنوعی «مایتوس» است که به گفته کارشناسان، می‌تواند خطر حملات سایبری را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. 

به گزارش سرمایه فردا،  روزهایی که جنگ خاورمیانه و بحران انرژی، تمرکز جهان را به خود معطوف کرده است، یک تهدید خاموش اما شاید خطرناک‌تر در پشت صحنه اقتصاد جهانی در حال شکل‌گیری است. اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، و جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، به‌طور بی‌سروصدا مدیران ارشد وال‌استریت را به یک جلسه اضطراری فراخواندند. دلیل این فراخوان عاجل، نگرانی از یک مدل جدید هوش مصنوعی به نام «مایتوس» است که به گفته کارشناسان، می‌تواند خطر حملات سایبری را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد. این گزارش نگاهی دارد به ابعاد این تهدید جدید و پیامدهای آن برای سیستم مالی جهان.

هوش مصنوعی وال‌استریت را به لرزه انداخت

شرکت Anthropic، یکی از پیشگامان حوزه هوش مصنوعی، مدلی به نام «مایتوس» توسعه داده است که قابلیت‌های آن فراتر از تصور بسیاری از کارشناسان است. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، این مدل قادر است نقاط ضعف در سیستم‌های بزرگ و پیچیده را شناسایی کرده و از آنها سوءاستفاده کند. نگرانی اصلی مقامات آمریکایی این است که «مایتوس» می‌تواند برای هک‌های پیشرفته و بی‌سابقه‌ای مورد استفاده قرار گیرد.

نکته نگران‌کننده‌تر این است که این مدل هوش مصنوعی، برخلاف بسیاری از مدل‌های قبلی، نه تنها قادر به شناسایی آسیب‌پذیری‌هاست، بلکه می‌تواند راهکارهایی برای نفوذ به سیستم‌ها ارائه دهد. این ویژگی، «مایتوس» را به یک سلاح سایبری بالقوه تبدیل کرده است که در صورت افتادن به دست افراد یا گروه‌های مخرب، می‌تواند خسارت‌های جبران‌ناپذیری به زیرساخت‌های حیاتی جهان وارد کند.

فراخوان اضطراری؛ چرا مقامات آمریکایی نگران هستند؟

اسکات بسنت و جروم پاول، دو مقام ارشد اقتصادی آمریکا، به‌طور بی‌سروصدا مدیران ارشد بزرگ‌ترین بانک‌ها و موسسات مالی وال‌استریت را فراخواندند. این جلسه محرمانه، نشان‌دهنده عمق نگرانی دولت آمریکا از پیامدهای احتمالی این فناوری جدید است. نهادهای نظارتی می‌خواستند اطمینان حاصل کنند که بانک‌ها از این تهدید آگاه هستند و در حال تقویت دفاع‌های سایبری خود می‌باشند.

این نخستین بار نیست که مقامات آمریکایی نسبت به خطرات هوش مصنوعی هشدار می‌دهند، اما شدت این فراخوان و حضور مستقیم وزیر خزانه‌داری و رئیس فدرال رزرو، نشان‌دهنده یک نگرانی سطح بالا و فوری است. سیستم بانکی و مالی آمریکا، به عنوان قلب اقتصاد جهانی، در صورت هدف قرار گرفتن توسط چنین مدلی، می‌تواند با بحرانی بی‌سابقه مواجه شود. از شبکه‌های پرداخت گرفته تا سیستم‌های تسویه حساب، همه در معرض تهدید هستند.

محدودیت دسترسی و تقویت دفاع

در واکنش به این تهدید، مقامات آمریکایی تصمیم گرفته‌اند تا اطلاع ثانوی، دسترسی به مدل «مایتوس» را به گروه کوچکی از شرکت‌ها محدود کنند. این اقدام، اگرچه موقتی است، اما نشان می‌دهد که دولت آمریکا قصد دارد تا زمانی که تدابیر امنیتی لازم تدوین شود، از گسترش این فناوری جلوگیری کند.

همزمان، نهادهای نظارتی از بانک‌ها و موسسات مالی خواسته‌اند که بلافاصله سیستم‌های دفاعی خود را ارتقا دهند. این شامل به‌روزرسانی نرم‌افزارها، افزایش نظارت بر تراکنش‌های مشکوک و آموزش کارکنان برای مقابله با حملات احتمالی است. با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند که سرعت پیشرفت هوش مصنوعی به مراتب بیشتر از سرعت ارتقای سیستم‌های دفاعی است و این شکاف، بزرگ‌ترین نقطه ضعف سیستم مالی جهان محسوب می‌شود.

 پیامدهای جهانی؛ فراتر از وال‌استریت

اگرچه تمرکز اصلی این تهدید بر سیستم مالی آمریکا است، اما پیامدهای آن فراتر از مرزهای ایالات متحده خواهد بود. بانک‌های مرکزی اروپا و آسیا نیز در هفته‌های اخیر جلسات اضطراری مشابهی را برگزار کرده‌اند. سیستم مالی جهان به شدت به هم پیوسته است و یک حمله موفق به یک بانک بزرگ آمریکایی می‌تواند مانند یک دومینو، کل اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.

کارشناسان امنیت سایبری هشدار می‌دهند که «مایتوس» تنها آغاز راه است. شرکت‌های فعال در حوزه هوش مصنوعی هر روز مدل‌های قدرتمندتری توسعه می‌دهند و توانایی نهادهای نظارتی برای کنترل آنها محدود است. این یک مسابقه تسلیحاتی جدید است؛ از یک سو توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی و از سوی دیگر مدافعان سیستم‌های مالی و حیاتی جهان. در این مسابقه، زمان به نفع هیچ‌کس نیست.

تهدیدی که تازه آغاز شده است

فراخوان اضطراری اسکات بسنت و جروم پاول از مدیران وال‌استریت، زنگ خطری جدی برای اقتصاد جهانی است. مدل هوش مصنوعی «مایتوس» نشان داده است که فناوری می‌تواند فراتر از کنترل نهادهای نظارتی پیش برود و تهدیدات جدیدی خلق کند که آمادگی مقابله با آنها را نداریم. محدودیت دسترسی به این مدل و تقویت سیستم‌های دفاعی، تنها گام‌های اولیه هستند. آنچه در بلندمدت نیاز است، یک بازنگری اساسی در معماری امنیت سایبری جهان و همکاری بین‌المللی برای مقابله با این تهدیدات جدید است. در غیر این صورت، شاید در آینده‌ای نه چندان دور، شاهد حملات سایبری باشیم که خسارت‌های آن حتی از جنگ‌های فیزیکی نیز فراتر خواهد رفت.