با افزایش درآمد، نحوه مدیریت داراییها و سرمایهگذاریها تغییر میکند. در حالی که خانوادههایی با درآمد پایین عمدتاً به خرید خانه و پسانداز بازنشستگی متکی هستند، افراد با درآمد بالاتر سرمایه خود را به سمت داراییهای مولد مانند سهام و کسبوکار هدایت میکنند. این تغییرات نشاندهنده حرکت از امنیت مالی به سمت افزایش سودآوری است که در کشورهای پیشرفته یکی از شاخصهای اصلی تعیین سطح ثروت محسوب میشود.
به گزارش سرمایه فردا، افزایش درآمد تأثیر مستقیمی بر نحوه تخصیص سرمایه و داراییهای یک خانواده دارد. هرچه درآمد بیشتر شود، نوع سرمایهگذاری تغییر میکند و از داراییهای ثابت مانند ملک و حسابهای بازنشستگی به سمت سرمایهگذاریهای پرریسکتر و پرسودتر مانند سهام و کسبوکار حرکت میکند.
۱. درآمد کم
در خانوادههایی با سطح درآمد پایین، بیشترین دارایی به خرید خانه و پسانداز بازنشستگی اختصاص دارد.
- سرمایهگذاریهای مالی محدود هستند.
- میزان پول نقد در گردش کم است.
- معمولاً سهام و اوراق بهادار ندارند، زیرا ریسک این نوع سرمایهگذاری برایشان بالاست.
۲. درآمد متوسط
با افزایش درآمد، تنوع داراییها بیشتر میشود.
- علاوه بر خانه و حساب بازنشستگی، بخشی از سرمایه به سهام و اوراق بهادار اختصاص مییابد.
- پول نقد بیشتری در دسترس است.
- همچنان داراییهای ثابت نقش مهمی در ترکیب ثروت دارند.
۳. درآمد زیاد
خانوادههایی که درآمد بالایی دارند، سرمایهگذاریهای خود را به سمت داراییهای مولد هدایت میکنند.
- خانه و بازنشستگی دیگر اولویت نیستند و سهم کمی از کل سرمایه را تشکیل میدهند.
- تمرکز بیشتری روی سهام، اوراق بهادار و کسبوکارهای شخصی دیده میشود.
- دارایی نقدی قابل توجهی در دسترس است.
۴. بسیار ثروتمندان
افرادی با ثروت زیاد، خانه و حسابهای بازنشستگی را بیشتر به عنوان یک نماد دارند تا یک دارایی اصلی.
- عمده داراییهای آنها در بازار سرمایه، کسبوکارها و سرمایهگذاریهای بینالمللی قرار دارد.
- ریسکپذیری بالاتری دارند و سرمایهگذاریهای کلان انجام میدهند.
- نقدینگی زیادی دارند که به آنها امکان واکنش سریع به فرصتهای بازار را میدهد.

نتیجهگیری
هرچه درآمد افزایش یابد، گرایش به سرمایهگذاری در داراییهای مولد و رشدآفرین بیشتر میشود. برای افراد با درآمد کم، ملک و حسابهای بازنشستگی مهمترین ابزار حفظ ثروت هستند، اما با رشد درآمد، سهام و کسبوکار به اصلیترین داراییها تبدیل میشوند.
در کشورهای پیشرفته، میزان سرمایهگذاری در بازار سهام و داراییهای نقدشونده یکی از شاخصهای تعیین سطح ثروت افراد است. آنهایی که ثروت قابلتوجهی دارند، معمولاً بخش قابل توجهی از داراییهای خود را در بازارهای مالی و سرمایهگذاریهای جهانی نگه میدارند.