پایگاه خبری سرمایه فردا

حذف نقش حیاتی بخش خصوصی حرفه‌ای در مدیریت بازار ارز باعث شد معادلات از حالت رقابتی به سمت انحصار برود

بر اساس عقل سلیم، نه بر اساس آموزه‌های ایدئولوژیک، در مورد اقتصاد بازار قضاوت کنیم. پذیرش این حقیقت که «بازار» یک واقعیت انکارناپذیر است ، اولین گام برای اصلاح و بهبود آن است. انکار بازار، فقط آن را به «بازار سیاه» و «بازار رانت» تبدیل می‌کند.

عامل اصلی فشار فروش در بازار صندوق هایی هستند که بر اساس رانت تاسیس شده اند، مدیران بی کفایت این صندوق ها توانایی مدیریت یک تنش را ندارند.

سیاست‌گذار قصد تشویق ارزش افزوده بالاتر و سوق دادن حلقه‌های ابتدایی زنجیره به سمت تکمیل فرآیند تولید را دارد؛ سوال این است که سیاست جدید ارزی به نفع کدام شرکت معدنی و فولادی است؟

با وجود افشاگری‌های مجلس و دستگاه‌های نظارتی درباره فساد گسترده ارزی، هنوز هیچ نهادی حاضر نشده نام شرکت‌های متخلف را اعلام کند. این سکوت، علاوه بر آنکه نشانه ضعف اطلاعاتی است، ناشی از هراس دولت از پیامدهای احتمالی افشای نام شرکت های متخلف است؛ نگرانی از اینکه برخورد با صادرکنندگان متخلف جریان صادرات را مختل کرده و ناترازی ارزی را تشدید کند. نتیجه این رویکرد، تداوم فضای مبهم، بی‌اعتمادی عمومی و استمرار تخلفات در سایه نبود شفافیت است.

در سال ۱۴۰۴، گروه مدلل با دریافت ۲۴ درصد از کل ارز ترجیحی تخصیص‌یافته برای واردات کالاهای اساسی، در صدر فهرست قرار گرفت. با وجود این سهم قابل‌توجه، بازار نهاده‌های دامی تحت انحصار این گروه با بحران عرضه و افزایش شدید قیمت‌ها مواجه شده است. مقایسه با عملکرد سال ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که نه‌تنها اثربخشی تخصیص ارز کاهش یافته، بلکه شکاف میان ادعاهای واردکنندگان و واقعیت بازار عمیق‌تر شده است.