پایگاه خبری سرمایه فردا

100روز از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران گذشته است و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اکثریت شهروندان آمریکایی نه‌تنها این جنگ را موفق نمی‌دانند، بلکه آن را به زیان منافع کشورشان ارزیابی می‌کنند

توافق فرضی بین ایران و آمریکا لزوما نباید به خاموش شدن آتش سلاح ها در جبهه های غزه و لبنان که طیفی پیچیده و متنوع از مسائل در آنها وجود دارد گره بخورد و با مشتعل شدن آنها دوباره ایران را درگیر سازد.

حملات اخیر نیروهای مسلح ایران به اهدافی مانند مقر ناوگان پنجم آمریکا در بحرین، هرچند پنتاگون آنها را «ناکام» خواند، اما پیام روشنی داشت؛ قاعده بازی برای همیشه تغییر کرده است.

برخی جنگ‌ها وقتی پایان می‌یابند که آتش‌بس اعلام شود، اما برخی دیگر تازه پس از پایان در ذهن ملت‌ها، در اقتصادها، در مناسبات سیاسی، و در تصور انسان‌ها از آینده آغاز می‌شوند.

در این گزارش، به تحلیل چهار سناریوی پیش روی ترامپ، ریشه‌های اشتباه راهبردی آمریکا در حمله به ایران، و چرایی شباهت این جنگ به «جنگ ویتنام» می‌پردازیم.

تفاهمنامه پیشنهادی،براساس گزارش اکسیسوس یک «توافق نامتوازن» و به شدت به نفع آمریکا است. ایران امتیازات کلانی در حوزه‌های هسته‌ای (مذاکره درباره تعلیق غنی‌سازی و حذف اورانیوم ۶۰ درصد)، نظامی (پاکسازی مین توسط ایران در تنگه هرمز)  می‌دهد، اما در مقابل، تنها «معافیت‌های تحریمی موقتی»، «آزادسازی بخش کوچکی از دارایی‌ها» و «آتش‌بس ۶۰ روزه» دریافت می‌کند.

تولسی گبرد، رئیس اطلاعات ملی آمریکا که روزی منتقد جنگ‌های واشنگتن بود، پس از حمایت از حمله دولت ترامپ به ایران، سرانجام تصمیم گرفت از قدرت کناره گیری کند.

ایران به دنبال یک توافق «فازبندی شده» و «قابل راستی‌آزمایی» است، در حالی که آمریکا خواهان یک «بسته همه یا هیچ» است. حتی اگر این اختلافات حل شود (که بعید به نظر می‌رسد)، دو مانع بزرگ دیگر یعنی «عدم تعهد دائمی آمریکا» و «تهدیدات اسرائیل» باقی می‌ماند.

پنج سناریوی نیوزویک برای جنگ آمریکا و ایران در شرایطی مطرح می‌شوند که شواهد متناقضی از عزم طرفین برای جنگ یا صلح به چشم می‌خورد. از یک سو، وزیر کشور پاکستان به عنوان میانجی، رفت‌وآمدهای فشرده‌ای بین تهران و واشنگتن دارد و ایران تأیید کرده که پیشنهاد جدید آمریکا را دریافت کرده است . ترامپ نیز از احتمال دستیابی به توافق در «مراحل نهایی» سخن می‌گوید .