پایگاه خبری سرمایه فردا

ادعای «بدون خاموشی» با ده درصد صرفه‌جویی، یک خوش‌بینی بیش از حد واقع‌بینانه است. واقعیت تلخ این است که ما یا باید خود را برای حداقل دو تا سه ساعت قطعی برق روزانه آماده کنیم،

سال ۱۳۸۳، مجلس هفتم در لجبازی با دولت وقت، طرح «تثبیت قیمت‌ها» را به قانون تبدیل کرد. نتیجه امروز این تصمیم، فاجعه‌بار است؛ برق در میان تمام حامل‌های انرژی، کمترین افزایش قیمت را داشته و هر سال بر شکاف میان درآمد و هزینه وزارت نیرو افزوده شده است. اکنون ایران در یک طوفان تمام‌عیار انرژی گرفتار شده؛ طوفانی که بیرون‌آمدن از آن نیاز به تصمیم‌های سخت و پرهزینه دارد، اما هیچ‌کس برای حل آن تلاش نمی‌کند. ---

مصرف برق ۱۰ اقتصاد بزرگ جهان  همراه با سرانه مصرف هر کدام نشان می‌دهد که مصرف کل برق، تصویر قدرت صنعتی یک کشور را نشان می‌دهد. اما سرانه مصرف برق، تصویر بهتری از رفاه شهروندان و کیفیت زندگی در آن کشور ارائه می‌کند. کشورهایی که هر دو شاخص را با هم دارند (آمریکا، چین و کانادا)، واقعاً در اوج قدرت اقتصادی-انرژی قرار دارند

نماد «بمپنا» متعلق به شرکت تولید برق عسلویه مپنا، یکی از شرکت‌های زیرمجموعه گروه مپنا است که در حوزه تولید برق و بهره‌برداری نیروگاهی فعالیت می‌کند. این شرکت با سودآوری مستمر، قراردادهای بلندمدت و موقعیت استراتژیک در منطقه عسلویه، از ارزندگی قابل توجهی برخوردار است و برای سرمایه‌گذاران بلندمدت، گزینه‌ای باثبات و قابل اتکا محسوب می‌شود.

نماد «بترانس» متعلق به شرکت ایران‌ترانسفو، یکی از بازیگران کلیدی صنعت برق ایران است که در حوزه تولید انواع ترانسفورماتورهای قدرت و توزیع فعالیت می‌کند. با وجود جایگاه صنعتی مستحکم، چالش‌هایی مانند نوسانات نقدینگی، وابستگی به پروژه‌های دولتی و فشار هزینه‌ها، ارزندگی این نماد را به شدت وابسته به اصلاحات عملیاتی و توسعه بازار صادراتی کرده است.

در حالی که ایران طی یک دهه گذشته با بحران مزمن کسری برق و ضعف سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی مواجه بوده، جهان مسیر متفاوتی را پیموده است. داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی نشان می‌دهد که از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، سرمایه‌گذاری جهانی در انرژی‌های تجدیدپذیر، شبکه‌های برق و ذخیره‌سازی به‌طور چشمگیری افزایش یافته و موتور تحول صنعت برق جهان شده‌اند. این گزارش، با مرور روندهای جهانی، هشدار می‌دهد که تداوم غفلت در ایران می‌تواند شکاف فناوری و بازار را به نقطه‌ای غیرقابل بازگشت برساند.

در روزگاری که سرعت، شهرت و نمایش بر صدر نشسته‌اند، یاد مهندس غلامرضا ناصح، مهندسی آرام، دقیق و بی‌ادعا، تلنگری است به آن‌چه در مسیر توسعه گم کرده‌ایم: تعهد، صبوری و کار در ساختار. او از نسل مهندسانی بود که نه برای دیده شدن، بلکه برای ساختن آمدند؛ نسلی که با دست‌های فنی و دل‌های بی‌تظاهر، ستون‌های صنعت برق ایران را بنا کردند.

افزایش قطعی برق در مراکز صنعتی و آزمایشگاهی کشور، ضمن ایجاد اختلال در فرآیندهای تخصصی، رد پای کربن را نیز به‌طور نگران‌کننده‌ای افزایش داده است. استفاده گسترده از دیزل ژنراتورها برای جبران این کمبود، انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا ۷ برابر افزایش داده و چالش‌های زیست‌محیطی را تشدید کرده است. اما آیا این بحران می‌تواند به نقطه‌ای برای تحول در مدیریت انرژی و حرکت به‌سوی پایداری تبدیل شود؟

ایران با برخورداری از بیش از ۲۲۰۰ ساعت تابش مستقیم خورشید در سال و پهنه‌های وسیع کویری، ظرفیت بی‌نظیری برای تولید برق خورشیدی دارد. چرا از این ظرفیت برای بحران خاموشی‌ها استفاده نمی شود؟