پایگاه خبری سرمایه فردا

خبنیان (بنیان دیزل) در سال ۱۴۰۴ با یک بحران جدی سودآوری مواجه بوده است. سقوط ۷۸ درصدی سود هر سهم و ۸۵ درصدی سود تلفیقی، نشان‌دهنده «ضعف در مدیریت فروش، هزینه‌ها و استراتژی کلی شرکت» است.

آزادسازی ورود خودروهای مناطق آزاد می‌تواند عرضه را افزایش دهد، رقابت ایجاد کند و بخشی از التهاب بازار خودرو را کاهش دهد.

افزایش شدید قیمت خودرو باعث شده بسیاری از خریداران واقعی به بازار خودروهای دست دوم و ارزان‌تر روی بیاورند.

گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد که اگرچه تورم از سال ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ در بازار خودرو تاحدودی مهار شده بود(چون سهم خودروهای ۲ تا ۳ میلیارد تومان هنوز زیر ۱۰ درصد است)، اما در ۱۴۰۵ «فقر خودرویی» یا همان ناتوانی اکثریت جامعه در خرید خودروی استاندارد، در حال عادی‌سازی است.

آیا ریشه اصلی رانت و دلالی در بازار خودرو، انحصار خودروساز است یا ساختار بیمار قیمت‌گذاری دستوری‌ است؟ فاصله عمیق قیمت کارخانه تا بازار (در برخی مدل‌ها بیش از ۱۰۰ درصد) خود بهترین شاهد بر این مدعاست.

آگهی‌های صوری در پلتفرم‌های آنلاین باعث شده قیمت خودرو سریع‌تر از واقعیت اقتصادی بازار افزایش پیدا کند.

در بازارهایی که سودهای قابل‌توجه خودنمایی می‌کنند، ذهن ما قربانی یک خطای رفتاری قدیمی می‌شود: «سوگیری توجه به بازده». اختلاف قیمت بین کارخانه و بازار در محصولات ایران‌خودرو و دیگر خودروسازان، نمونه‌ای کلاسیک از این پدیده است. اما سودهای واضح و قابل‌محاسبه، ریسک‌های پراکنده و سناریومحور را در سایه می‌گذارند. این گزارش، روایتی است از اینکه چرا قبل از هر تصمیم اقتصادی باید از خود بپرسیم: «اگر همه چیز طبق انتظار پیش نرفت، آیا هنوز با این انتخاب راحت هستم؟»

رشد بیش از صددرصدی قیمت خودرو نشان می‌دهد بازار درگیر حبابی جدی است که از کاهش عرضه و تقاضای هیجانی ناشی می‌شود.

خودروسازان آلمانی در جنگ تعرفه‌ها اگرچه از یک فاجعه اقتصادی (جنگ تجاری گسترده) جلوگیری کردند، اما در کل بازی را واگذار کردند. آنها نتوانستند مانع ورود خودروهای چینی به بازار خود شوند و حالا با رقبایی مواجه هستند که با انعطاف‌پذیری بیشتر و برنامه‌های توسعه، دارند قدم به قدم سهم بازارشان را تصاحب می‌کنند