پایگاه خبری سرمایه فردا

با توجه به عملکرد فروردین و اردیبهشت، پیش‌بینی می‌شود شرکت کساوه در سال ۱۴۰۵ سودآوری قابل توجهی (احتمالاً چندین برابر سال ۱۴۰۴) داشته باشد.

گزارش 11 ماهه کگهر نشان می‌دهد این شرکت توانسته با ترکیب فروش داخلی قدرتمند، حضور فعال در بازارهای صادراتی و مدیریت هوشمندانه منابع، نه تنها رکورد درآمدی جدیدی ثبت کند بلکه مسیر آینده صنعت فولاد ایران را نیز روشن‌تر سازد.

مدیر مرکز نوآوری ایمینو، می‌گوید جشنواره امسال علاوه بر انتخاب ۱۷ تیم برتر و ارائه جوایز نقدی، بخش‌های تازه‌ای مانند لیگ رباتیک و رویداد ریورس پیچ را نیز دربر دارد تا استارتاپ‌ها بتوانند با نوآوری‌های خود نیازهای واقعی صنعت معدن را برطرف کنند.

افزایش بهره‌وری در معادن امروز دیگر تنها به معنای استخراج بیشتر نیست، بلکه به معنای هوشمندسازی چرخه کامل پردازش و تولید است. الکترونیکی کردن فرآیندها، از مدیریت داده‌ها تا کنترل عملیات استخراج، نه‌تنها بهره‌وری را بالا می‌برد، بلکه زمینه تولید فولاد با کربن پایین و حرکت به سمت «فولاد سبز» را فراهم می‌سازد.

پروژه IPCC در معدن گهرزمین به‌عنوان نخستین تجربه استفاده از سیستم حمل پیوسته در استخراج روباز کشور، قرار است با کاهش هزینه‌های حمل‌ونقل، افزایش بهره‌وری و حرکت به سمت معدنکاری سبز، الگویی نوین برای مدیریت معادن بزرگ ایران باشد؛ طرحی که با سرمایه‌گذاری هدفمند و همکاری شرکت‌های داخلی و خارجی، آینده‌ای پایدار برای صنعت سنگ‌آهن رقم خواهد زد.

بررسی عملکرد شرکت‌ها نشان می‌دهد که در کنار رشد هزینه‌های عمومی، مالی و انرژی، برخی صنایع کوچک‌تر به‌ویژه دارویی و غذایی توانسته‌اند با ثبات مواد اولیه و افزایش نرخ فروش، حاشیه سود خود را بهبود دهند. تغییر رویکرد دولت در قیمت‌گذاری و حرکت به سمت افزایش تدریجی نرخ‌ها نیز فضای پیش‌بینی‌پذیرتری برای مدیریت هزینه و درآمد ایجاد کرده و تصویری دوگانه از وضعیت صنایع ایران ارائه می‌دهد؛ ترکیبی از فشار رکود و هزینه‌ها در برابر رشد درآمد ناشی از اصلاح نرخ ارز.

فقدان راهبرد صادراتی، و عقب‌ماندگی فناورانه، در کنار عملکرد منفعل و ضعف مدیریت ایمیدرو، باعث شده ظرفیت‌های استراتژیک ایران در حوزه معدن به فرصت‌هایی سوخته بدل شوند.

طرح تازه اصلاح قانون معادن، به‌جای ترمیم رابطه توسعه و طبیعت، مسیر تخریب را تسهیل کرده است. در سرزمینی که کوه و خاک به دارایی تجاری بدل شده‌اند، صدای مردم و محیط‌زیست نه شنیده می‌شود، نه تحمل؛ بلکه به «مزاحمت» تعبیر می‌گردد.

نفت دیگر پشتوانه‌ای مطمئن برای اقتصاد ایران نیست، بخش معدن با تکیه بر ذخایر زیرزمینی، توان بومی و فناوری داخلی، آرام‌آرام جای خود را به‌عنوان ستون جدید اقتصاد غیرنفتی باز می‌کند. رشد چشمگیر تولید ماشین‌آلات معدنی، احیای معادن غیرفعال و توسعه صادرات غیرنفتی، نشانه‌هایی است از آن‌که اگر سیاست‌گذاری‌ها هم‌راستا با ظرفیت‌های زمین‌شناسی و صنعتی کشور باشد، می‌توان از دل خاک، نان پایداری برای آینده بیرون کشید.