پایگاه خبری سرمایه فردا

غنا و بوسنی، هر دو با استفاده از فوتبال، به دنبال ایجاد ارزش اقتصادی و ارتقای برند ملی هستند، اما مسیرهای متفاوتی را طی می‌کنند. غنا با تکیه بر صادرات استعداد و سیستم آکادمی‌محور، به دنبال ایجاد یک جریان پایدار درآمد ارزی است. بوسنی اما با تکیه بر رویدادهای بزرگ مانند جام جهانی، به دنبال جهش‌های اقتصادی ناگهانی و جذب سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌هاست.

ژوزه مورینیو سرمربی مشهور پرتغالی پس از پایان بازی ایران و بلژیک گفت:« در مقطعی من تجزیه و تحلیل تیم ملی بلژیک را متوقف و شروع به تجزیه و دروازه‌بان ایران کردم چون واضح بود که او مهمترین بازیکن زمین است.

من کوچک‌ترین پسر خانواده هستم و برادر کوچک‌تر از خودم ندارم، اما تعجب می‌کنم این شایعات از کجا می‌آید؟!

در این گزارش، به بررسیِ اقتصادِ فوتبالِ این سه کشور و درس‌هایی که برای ایرانِ فوتبالی دارند، می‌پردازیم.

تیم ملی ایران در نبردی حساس مقابل بلژیک به دنبال مهار یکی از مدعیان گروه و نزدیک شدن به صعود است

شاید بزرگ‌ترین دستاورد تیم فوتبال‌مان تا اینجای جام جهانی، حفظ تمرکز در میان این حجم از فشارها است.

آیا یک فوق‌ستاره می‌تواند جلوی قهرمانی تیمی فوق‌العاده در جام‌جهانی را بگیرد؟

در دنیایی که بازار جهانی حقوق رسانه‌ای ورزش به ۶۷ میلیارد دلار رسیده است، محتوا و مخاطب به مهم‌ترین دارایی‌های ورزش حرفه‌ای تبدیل شده‌اند. باشگاهی که نتواند از این دارایی‌ها بهره ببرد، در رقابت اقتصادی عقب می‌ماند.

در فوتبال مدرن، باشگاه دیگر فقط یک تیم برای مسابقه نیست؛ یک شرکت رسانه‌ای و تجاری است. باشگاه‌های موفق جهان از مسیرهای مختلفی درآمد ایجاد می‌کنند: حق پخش و تولید محتوا، اسپانسرینگ، فروش کالا و محصولات هواداری، درآمد روز مسابقه، توسعه برند جهانی و ارتباط دیجیتال با هواداران.